Przepisy na koktajle, alkohole i lokalne bary

Najlepszy szef kuchni Hugh Acheson o tym, co robi dobrą marynatę

Najlepszy szef kuchni Hugh Acheson o tym, co robi dobrą marynatę


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Najlepszy szef kuchni, restaurator i samozidentyfikowany mieszacz garnków (według jego biografii na Twitterze) Hugh Acheson uwielbia marynaty i nie jest to mała miłość. Na początku tego roku szef kuchni wydał całą „książkę kucharską” z przepisami na marynaty stworzone w jego kuchni, Pick a Pickle: 50 przepisów na pikle, smakołyki i sfermentowane przekąski.

W sobotę 16 sierpnia szef kuchni Acheson będzie gospodarzem Międzynarodowego Dnia Can-It-Forward, prezentowanego przez Jarden Home Brands (twórców twoich ukochanych słoików do masonów i domowych produktów konserwowych marki Ball) na Brooklyn Borough Hall Farmers Market.

Wydarzenie będzie transmitowane na żywo na FreshPreserving.com, a widzowie będą mogli porozmawiać na żywo z Hugh i uzyskać odpowiedzi na pytania w czasie rzeczywistym.

Przed Dniem Can-It-Forward mieliśmy okazję zadać szefowi kuchni Achesonowi kilka palących pytań dotyczących sztuki marynowania.

Jaki jest najbardziej podstawowy przepis na marynowanie, który Twoim zdaniem ludzie, którzy dopiero zaczęli marynować, powinni mieć w swoim arsenale?

Chleb i masło lub marynaty są tak proste w przygotowaniu i są tym, o czym większość ludzi myśli, gdy słyszą słowo „marynata”. Moja nowa książka, Wybierz marynat, ma świetne przepisy na obie te odmiany! Uwielbiam też ten przepis na Dilly Tomatoes. Pomidory są świetne o tej porze roku, a ludzie zawsze szukają nowych sposobów na ich konserwowanie. Solanka jest dość podstawową solanką marynowaną, ale ludzie nie zawsze myślą o marynowaniu pomidorów, więc jest to odmiana klasyki.

Dla ciebie, co sprawia, że ​​marynata jest dobra, a co zła?

Świetna marynata ma równowagę między naturalną słodyczą a kwasowością. Złe pikle są zbyt słone, zbyt słodkie lub zbyt kwaśne.

Jakie są niedostatecznie używane przyprawy, które Twoim zdaniem zasługują na więcej uwagi w świecie marynat?

Nasiona kolendry są teraz żywym pretendentem do mojej ulubionej przyprawy. Świetnie komponuje się z ogórkami. A ja uwielbiam mieszankę kozieradki i pomidorów. Ale kozieradka to jedna z tych przypraw, w których trochę zajdzie daleko.

Od góry do dołu, czy potrafisz uszeregować swoje ulubione rzeczy do marynowania?

Ogórek, okra, marchewka, papryka… Nie przychodzi mi do głowy dobre letnie warzywo, którego nie lubię marynować.

Czy uważasz, że można nawrócić osobę, która nie jest miłośnikiem marynat dzięki doskonałemu przepisowi?

Przy odpowiednim przepisie wszystko jest możliwe! W najbliższą sobotę, 16 sierpnia, na Brooklyn Borough Hall Farmers Market będę nawracał wszystkich miłośników marynat, gdzie będę gospodarzem Międzynarodowego Dnia Can-It-Forward, prezentowanego przez Jarden Home Brands. Zaprezentuję niektóre z moich ulubionych przepisów, które mogą przygotować nawet nowicjusze, takie jak Dilly Tomatoes. Jeśli nie jesteś w okolicy lub nie możesz wejść na rynek, całe demo od 10:00 do 14:00. będzie również transmitowany na żywo online na FreshPreserving.com. Wzywam nawet niewierzących, aby się dostroili. Mogą nauczyć się czegoś nowego!

Aby uzyskać najnowsze informacje o jedzeniu i napojach, odwiedź nasz Wiadomości kulinarne strona.

Karen Lo jest redaktorem stowarzyszonym w The Daily Meal. Śledź ją na Twitterze @aplikacja.


Marynowane Wiśnie

Ten przepis pochodzi od szefa kuchni Hugh Achesona i jego książki Wybierz marynat. Możesz też spróbować jego przepisu na Marynowane Jagody. Acheson omawia z Francisem Lamem więcej kwestii, które należy wziąć pod uwagę podczas marynowania owoców i warzyw podczas części z pytaniami słuchaczy naszego odcinka „How Restaurants Are Dealing”. Centrum Domowej Konserwacji Żywności.

Składniki

1 1/4 funta wiśni bez pestek

1/4 szklanki białego cukru pudru

1 1/2 szklanki białego octu balsamicznego

Zapakuj wiśnie do słoików, pozostawiając 1/2 cala wolnego miejsca na górze i odłóż na bok.

Połącz sól, cukier, anyż, goździki, ocet i wodę w niereaktywnym rondlu i zagotuj. Zmniejsz ogień i gotuj przez 5 minut.

Ostrożnie wlej gorącą ciecz do marynowania do słoików, pozostawiając w każdym ½ cala wolnej przestrzeni. Zakryj pokrywkami i paskami, schłodź przez 2 godziny, a następnie wstaw do lodówki lub przerób zgodnie z zaleceniami producenta słoika.

Ogórki można przechowywać w lodówce przez 7 do 10 dni, jeśli są przetworzone, zachowują do 10 miesięcy.

Przepis zaczerpnięty z Wybierz marynat przez Hugh Achesona. Copyright © 2014 Hugh Acheson. Wydane w Stanach Zjednoczonych przez Potter Style.


W kuchni: hugh acheson’s południowa kolacja


Po odpowiedzi czytelników na tradycyjny południowy przepis z zeszłego tygodnia z ulubionym szefem kuchni, Kevinem Gillespie, Grace i ja nie mogliśmy się oprzeć, by zaproponować wam kompletny południowy posiłek. W tym tygodniu menu pochodzi od szefa kuchni z Aten, Hugh Achesona. Mieliśmy szczęście, że fotograf Rinne Allen skontaktował się z nami i zaproponował sfotografowanie całego święta, więc nie tylko masz trzy przepisy (na smażony kurczak, chleb kukurydziany i ciasta szachowe), ale masz piękne zdjęcia, dzięki którym poczujesz się, jakbyś tam był. Hugh przekazuje taką znajomość i entuzjazm dla swojego stylu jedzenia i czystej przyjemności z jedzenia, więc nie mogę się doczekać jego książki, która ukaże się w przyszłym roku -Kristina




O Hugh: Hugh Acheson jest szefem kuchni/partnerem Five & Ten, the National, Gosford Wine i Empire State South (otwarcie w sierpniu 2010). Urodzony i wychowany w Ottawie w Kanadzie, zaczął gotować w młodym wieku i postanowił zrobić karierę po bardzo długim czasie, aby zdać sobie sprawę, że naukowcy nie są jego specjalnością. W wieku 15 lat zaczął pracować w restauracjach po szkole i uczyć się jak najwięcej. Doświadczenie Acheson’ obejmuje pracę pod okiem szefa kuchni Roba MacDonalda, gdzie uczył się stylizowanej kuchni francuskiej, wina i etykiety w renomowanej restauracji Henri Burger w Ottawie. Pracował również w San Francisco jako szef kuchni z szefem kuchni Mike'em Fennelly w Mekce, a później jako pierwszy zastępca szefa kuchni ze słynnym szefem kuchni Garym Danko w jego restauracji o tej samej nazwie, gdzie znalazł miłość do prostoty, czystości i dyscypliny.

KLIKNIJ TUTAJ, aby zobaczyć wszystkie trzy przepisy, piękniejsze zdjęcia i więcej informacji o Hugh po skoku!

Korzystając z tych doświadczeń, Hugh wypracował własny styl, łącząc piękno Południa ze smakami Europy i otwierając w marcu 2000 roku uznaną przez krytyków restaurację Five & Ten w Atenach.

Od 2000 roku Hugh otworzył Gosford Wine w 2004 roku z sommelierem Ben Giacchino, The National w 2007 roku z kolegą kucharzem Peterem Dale'em, a latem 2010 roku otworzy restaurację z siedzibą w Atlancie o nazwie Empire State South.

Świeże podejście Achesona i # 8217 do południowego jedzenia przyniosło mu duże uznanie, w tym dla najlepszego nowego szefa kuchni Food & Wine (2002), restauracji roku AJC (2007), czterokrotnie nominowanego do Jamesa Bearda w kategorii Best Chef Southeast (2007, 2008, 2009, 2010) oraz Wschodząca Gwiazda z 2007 roku od StarChefs.com. Szef kuchni Mario Batali wybrał Hugh jako jednego ze 100 współczesnych szefów kuchni w Phaidon Press’ Coco: 10 World Leading Master Choose 100 Contemporary Chefs.

Oprócz prowadzenia dwóch restauracji, sklepu z winami i otwarcia nowej restauracji, Hugh pisze książkę kucharską zatytułowaną A New Turn in the South: The Cuisine of Hugh Acheson. Ta książka ma zostać opublikowana przez Clarkson Potter jesienią 2011 roku.

Ale to dotyczy wszystkich poza Atenami. W Atenach jest właścicielem tych restauracji, ma jedną brew, żonę o wiele ładniejszą niż on i dwójkę małych dzieci, które są jego oczkiem w głowie.

Na tę letnią kolację, na świeżym powietrzu w ogrodzie obok Rebecca Woods’ Idea Shack, Hugh i reżyser wina Steven Grubbs połączyli swoje menu z wyborem schłodzonych Rieslingów, które idealnie pasowały do ​​ciepła (=wilgotności) czerwcowego wieczoru.

Smażone Uda z Kurczaka na Duszonych Pomidorach Marynowanych

4 udka z kurczaka
1 szklanka maślanki
1 łyżeczka soli koszernej
Szczypta Cayenne
szczypta suszonej musztardy w proszku
1 szklanka mąki
1 łyżka masła niesolonego
1 łyżka mielonego szalotka
1 szklanka posiekanych dojrzałych czerwonych pomidorów scheda
1 szklanka posiekanych marynowanych zielonych pomidorów
1/4 łyżeczki posiekanego Serrano Chile
1 łyżka posiekanej świeżej mięty
1 łyżka posiekanej natki pietruszki
1 łyżka wywaru z kurczaka

Kurczaka i maślankę włożyć do woreczka strunowego i szczelnie zamknąć. Odstawić do lodówki na 2 do 24 godzin.
Umieść dużą żeliwną patelnię na średnim ogniu i dodaj tyle tłuszczu, aby miał jeden cal głębokości. Doprowadź tłuszcz do temperatury 325 ° F i trzymaj go w tej temperaturze.
W małej misce wymieszaj sól, pieprz cayenne i musztardę i wymieszaj widelcem. Wyjmij kurczaka z torby i umieść w durszlaku nad zlewem. Wyrzuć torbę i maślankę. Ułóż kurczaka na blachę i posyp równomiernie mieszanką soli.
Wsyp mąkę do dużej papierowej torby na zakupy, a następnie dodaj kurczaka. Zawiń górną część torebki i dobrze wstrząśnij, aby obtoczyć kurczaka mąką. Wyjmij kurczaka z torebki, strząśnij nadmiar mąki i połóż na czystej blasze.
Ostrożnie włóż kurczaka skórą do dołu do gorącego tłuszczu. Gotuj przez dziesięć minut, a następnie odwróć i gotuj przez kolejne dziesięć minut, utrzymując temperaturę na poziomie 325°F tak konsekwentnie, jak to możliwe. Wyjmij kurczaka z patelni i umieść na ruszcie chłodzącym, aby spuścić nadmiar oleju.
Roztop masło w średniej wielkości patelni ze stali nierdzewnej na średnim ogniu. Dodaj szalotkę i gotuj przez dwie minuty, od czasu do czasu mieszając. Dodaj czerwone i zielone pomidory i gotuj przez siedem minut. Dodaj chile serrano, miętę, pietruszkę i wywar i gotuj przez kolejne 3 minuty. Usuń z ognia.
Umieść 1/2 szklanki pomidorów na każdym talerzu, a następnie na każdym stosie połóż udko kurczaka. Jeść.

chleb kukurydziany
Służy 10-12

Notatka od Hugh: Nie lubię cukru w ​​moim chlebie kukurydzianym. To dla maminsynków.

2 szklanki białej mąki kukurydzianej
1/2 szklanki mąki uniwersalnej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody oczyszczonej
1/2 łyżeczki soli koszernej
3/4 szklanki pełnego mleka
3/4 szklanki Maślanki
1 duże jajko
1/4 szklanki tłuszczu z boczku
Rozgrzej piekarnik do 425° F
W dużej misce wymieszaj mąkę kukurydzianą, mąkę, proszek do pieczenia, sodę oczyszczoną i sól.
W osobnej misce wymieszaj mleko, maślankę i jajko. Dodaj tę mokrą mieszankę do dużej miski z suchą mieszanką. Dobrze wymieszaj, aby połączyć.
Podgrzej 10-calową żeliwną patelnię na średnim ogniu i dodaj tłuszcz bekonowy. Gdy tłuszcz i patelnia będą gorące, dodaj gorący tłuszcz do ciasta i wymieszaj. Dodaj ciasto do żeliwnej patelni i umieść patelnię w piekarniku. Piecz przez 20 minut.
Zdjąć z ognia, ostudzić na patelni żeliwnej. Po lekkim schłodzeniu odwróć chleb kukurydziany na deskę do krojenia. Ostudzić. Pokrój na 10-12 plasterków.

Poszczególne Ciasta Cytrynowe z Lodami Jeżynowymi
przez Shae Rehmela. Pięć i dziesięć

W przypadku tego przepisu najłatwiej będzie zrobić ciasto i lody z wyprzedzeniem, aby upewnić się, że ciasta są gorące, a lody ładne i zimne.

Ciasto
3 szklanki mąki uniwersalnej
1 łyżeczka soli
2 laski masła (pokrojone na małe kawałki i zimne)
¼- ½ szklanki wody lodowej
8 czterocalowych foremek do tartletów

W misce wymieszać mąkę z solą i odstawić. Pokrój masło w drobną kostkę i włóż do lodówki, aby pozostało zimne
Włóż suche składniki do robota kuchennego i połóż na wierzchu masło. Mieszaj, aż masło będzie wielkości grochu, a mieszanina będzie miała konsystencję mąki kukurydzianej.
Wymieszaj wodę i lód, a następnie odmierz ½ szklanki i 1 łyżkę stołową. W tym czasie do robota kuchennego wlej wodę i poczekaj, aż ciasto się zbierze. Kiedy już się połączy, wyłącz i opróżnij do miski. Kilka razy ugniataj ciasto, aby je połączyć. Pozwól odpocząć przez co najmniej godzinę lub zrób dzień do przodu
Rozwałkuj ciasto na ¼ cala grubości i pokrój krążki o średnicy 6 cali na 4-calowe foremki do tartletów. Wypełnij muszle ciastem, odetnij nadmiar z boków i wstaw do lodówki na 15 minut.
Rozgrzej piekarnik do 370°F
Pokrój kawałki folii aluminiowej, aby przykryć każdą foremkę do tartletów i delikatnie wciśnij w skorupki. Napełnij wagą do pieczenia lub fasolą i umieść na środkowej półce w piekarniku. Piecz przez 10 minut. Wyjąć tartaletki, zdjąć wagę ciasta i folię, piec jeszcze przez 8-10 minut, aż brzegi się zarumienią, a spód będzie suchy.

Pożywny
1 szklanki cukru
3 łyżki skórki z cytryny
1 sztyft masła (miękkie)
Szczypta soli
5 jajek
1/4 szklanki syropu kukurydzianego
1 szklanka mleka
1 łyżka mąki kukurydzianej
2 łyżki mąki uniwersalnej
¼ szklanki świeżo wyciśniętego soku z cytryny

Zmniejsz ciepło w piekarniku do 330 ° F
W robocie kuchennym zmiel cukier ze skórką z cytryny
W dużej misce ubij masło, cukier i skórkę z cytryny, aż dobrze się połączą. Dodaj jajka i syrop kukurydziany. Dodaj mleko. Dodaj mąkę kukurydzianą i mąkę. Dodaj sok z cytryny
Wystudzone, wstępnie upieczone muszle napełnić nadzieniem cytrynowym i piec w piekarniku przez 10 minut. Obracaj placki i kontynuuj pieczenie, aż nadzienie się zetnie, a góra będzie lekko złocista

Lody Jeżynowe
2 szklanki mleka
¾kubek Heavy Cream
Szczypta soli
¼ każdego ziarna wanilii
3 żółtka
½ szklanki + 2 łyżki cukru

W średniej misce ubij żółtka i cukier razem, aż zbledną, około minuty lub dwóch.
W małym rondelku na średnim ogniu sparzyć mleko, śmietanę, sól i wanilię. Zdejmij z ognia i lekko ostudź. Po lekkim schłodzeniu powoli dodaj mieszankę mleka do żółtek, wlewając gorący płyn do mieszanki żółtka jaja i cukru, jednocześnie ubijając. Całość wymieszać z ciepłym płynem, a następnie wlać do garnka na średnim ogniu. Na średnim ogniu cały czas mieszaj mieszankę, aż zgęstnieje, aby pokryć łyżką. Po zgęstnieniu zdjąć z ognia. Chłod.
Schłodzoną mieszankę wlej do maszyny do lodów. Zakręć i zamroź mieszankę zgodnie z instrukcjami producenta lodów.

Zrób kompot z jeżyn

Kompot jeżynowy
½ szklanki) cukru
¼ szklanki Słodkiego Białego Wina Deserowego (moscato d’asti)
Szczypta soli
Szczypta cynamonu
3 szklanki jeżyn

W małym rondelku zagotuj na blacie pierwsze 4 składniki i gotuj przez 2 minuty. Dodaj jeżyny i gotuj, mieszając, przez 1 min. Wyłączyć ogień i wlać do czystej miski i schłodzić.
Złożyć w odwirowane lody.

Łyżka lodów na wierzchu na poszczególnych szachach i ciesz się!

[Credits: Food by Hugh Acheson Wine pairings by Steven Grubbs Ceramika by r.wood studio Fotografie: Rinne Allen Stylizacja według wycieczki terenowej i beautyeveryday]

Dlaczego Hugh wybrał te przepisy:

Menu zostało naprawdę ułożone tak, aby pasowało do Rieslinga, który uwielbiamy. Tego dnia też było gorąco jak diabli, więc potrzebowaliśmy czegoś całkiem orzeźwiającego i niezbyt bogatego. Udka z kurczaka z marynowanymi zielonymi pomidorami i duszonymi czerwonymi pomidorami były czymś naprawdę przeznaczonym do wina. Miłośnicy wina zawsze myślą o szampanie lub róży ze smażonym kurczakiem, ale Rieslingi były fantastyczne. Duszona część ogórkowa była swego rodzaju odą do moich letnich poszukiwań, by gotować z pęczkiem marynat i # 8230 nie jest to powszechne, ale naprawdę świetne! To także szalony czas na pomidory, więc musieliśmy je jakoś przepracować. Chleb kukurydziany jest podstawą posiłku na świeżym powietrzu i pasuje do wszystkiego. Nie odkrywcze, ale cholernie dobre jedzenie. Szachy to podstawa. Uważany za błędną wymowę „Chest Pie”, jak ciasto w szafce na ciasto, jest ponadczasowo prostym deserem, który może bawić się wieloma dodatkami, w tym przypadku jeżynami.

Aby zapoznać się z przepisem Hugh’s na roladki z krewetek z Georgii z tej kolacji i więcej informacji o wydarzeniu, odwiedź beautyeveryday.


Wiosenne książki kucharskie: zapowiedź Hugh Achesona's 'Pick a Pickle'

Jeśli jesteś typem, który lubi zakasać rękawy i marynować owoce i warzywa, gdy pogoda się ociepli, uzbrój się w Hugh Achesona nowa książka kucharska.

pod tytulem Pick a Pickle: 50 przepisów na pikle, smakołyki i sfermentowane przekąski, niekonwencjonalna książka kucharska szefa kuchni jest popularna, dzięki czemu można ją czytać jak karty z przepisami. Znajdziesz przepisy na ulubione dania z Południa, takie jak marynowane zielone pomidory i marynowane brzoskwinie. Istnieją również instrukcje dotyczące popularnych przypraw, takich jak kimchi z kapusty, marynaty z koperkiem i wiele innych.

Dzięki tym prostym przepisom będziesz mógł poznać niektóre sekrety Achesona dotyczące tworzenia niesamowitych potraw. Szef kuchni, który często występuje jako sędzia gościnny w Bravo's Najlepszy szef kuchni, jest zdobywcą James Beard Award i partnerem restauracji Pięć i dziesięć, Narodowy, oraz Imperium Południowe W Georgii.

Wybierz marynat został opublikowany przez Styl garncarski i sprzedaje za 11,94 USD na Amazonka. Byłby to wspaniały komplement dla naszego przewodnika FDL na temat konserwowania letnich owoców i naszego przewodnika krok po kroku dotyczącego konserwowania warzyw.


Udział Wszystkie opcje udostępniania: Książka kucharska marynowana Hugh Achesona trafia na półki w marcu

Szef kuchni i Najlepszy szef kuchni sędzia Hugh Acheson wydaje nową książkę kucharską. Acheson zamieścił na Instagramie zdjęcie broszury z przepisami na marynaty z wiadomością: „Zrobiliśmy nową książkę, Rinne i ja. Wychodzi w marcu”. Nazywa Pick a Pickle: 50 przepisów na pikle, smakołyki i sfermentowane przekąski, książka zostanie wydana przez Styl garncarski, wydawnictwo Crown Publishing Group.

Wybierz marynat wydaje się być zbiorem kart z przepisami na ogórki ze zdjęciami z Rinne Allen, który dostarczył zdjęcia dla Achesona Nowy zwrot na południu. Wybierz marynat jest wymieniony na Amazon z 25 marca 2014 datę premiery i można już zamówić w przedsprzedaży.


Hugh Acheson o swoim problemie z marynowaniem i najlepszym szefem kuchni w Bostonie

Dziś Eater relacjonuje na żywo Food & Wine Classic w Aspen z Eater Lounge w hotelu Limelight. Teraz: szef kuchni Hugh Acheson

[Zdjęcie: Zjadacz]

Jak leci? Co zrobiłeś w Aspen?
Niewiele. Chodziłem na te imprezy. Poszedłem do Nel, przesiadywałem, piłem różę. To było zabawne, dotarłem do Nell, zatłoczony stół, siadałem, nie było wystarczającej liczby miejsc i nagle ten facet przynosi mu krzesło nad głową i to świetna obsługa i pomyślałem: „Chwileczkę. To Bobby Stuckey. " Pomyślałem: "To niesamowite. Dlaczego on to robi?" To było zabawne, a noc zakończyła się dość wcześnie. Była w łóżku o 12:30. Dziś rano nie ma ciężkiego dnia.

Brak 5K?
Nie 5K. Czy wyglądam na biegacza? Czy mogę biec, jeśli jestem ścigany? Tak. Więc teraz mam demo o 3:45, a jutro południowy lunch. Sean Brock właśnie się pojawił, co jest dobre, ponieważ on też bierze udział. A potem Mike Lata jeszcze się nie pojawił, ale powinien pojawić się dziś wieczorem. Jamie Bissonette postanowił nie przychodzić, ponieważ był tak spóźniony. Człowieku, wszystkie wczorajsze opóźnienia wszystkich schrzaniły.

Więc chcę porozmawiać o twoim problemie z marynatą. Twoja księga ogórków. Masz problem z marynatą?
Na przykład uzależnienie od ogórków? Mam problem z marynatą, tak.Zdecydowanie mamy problem z piklami w Empire State South, gdzie robimy zbyt wiele pikli. Nadal znajdujemy marynowane rampy sprzed dwóch lat. Nie wiem, co o tym myśli wydział zdrowia. Ale problem, nie.

Próba przywrócenia rzeczy, o których szybko zapomina się w świecie południowego jedzenia, jest naprawdę ważna. Wszyscy mówią takie rzeczy jak, och, pamiętam, jak z babcią w puszce. Problem w tym, że nie pamiętasz puszkowania z matką. Ponieważ nie mogła z tobą. Epoka, w której traciliśmy kontakt z jedzeniem, po prostu przyćmiła wszystko. Więc książka o marynatach jest prosta. Istnieją bardzo niesamowite książki o marynowaniu, które są znacznie bardziej naukowe i mają o wiele więcej miejsca, aby naprawdę pokazać piękno marynowania, niż taka krótka mała książeczka. Nawet nie wiem, czy mogę to nazwać książką. Ale to było dobre. I myślę, że ma wiele dobrych recenzji, więc wydaje się, że ma się dobrze.

Więcej w przygotowaniu? To zabawny format.
Nie. To zabawny format, ale cena, a następnie cena, jaką nam płacą za sfabrykowanie książki, nie sprzyjają ilości czasu, jaki na to poświęcamy. Więc jeśli da się to trochę ukształtować, to zadziała. Ale w tym duchu jest mnóstwo różnych rzeczy, które możesz zrobić. Książki kucharskie z jednym tematem są dla mnie naprawdę interesujące, tak jak książka Sama Siftona na Święto Dziękczynienia była świetna i pięknie napisana.

To prawdziwy dokument Święta Dziękczynienia.
Naprawdę jest. Uwielbiam to, to staje się historycznym dokumentem, który cytujesz o tej porze roku. Miejmy więc nadzieję, że książka o ogórkach jest czymś, co wydajesz o tej porze roku, na wiosnę, kiedy na rynku jest wszystko pod dostatkiem i masz ochotę na ogórki.

Czy zobaczymy książkę do squasha na jesień?
Tak, nie, nie sądzę, żebyśmy się tak skoncentrowali.

To rodzaj zespołu marzeń: pracowałeś z Francisem Lamem.
Tak, nad nową książką kucharską pracuję z Francisem i ta książka w pewnym sensie odpowiada na pytanie: „Co mam do cholery zrobić z kalarepą?” To właściwie nie jest tytuł roboczy. To jest nazwane Szeroki widelec, jako tytuł roboczy. Ma to po prostu na celu uświadomienie ludziom, co znajduje się w ich pudełku CSA, co jest na targu rolniczym i jak z niego korzystać. Każdy składnik ma cztery przepisy, dwa prostsze i dwa bardziej szczegółowe. Więc jeśli to pory lub szparagi, wszystko ma cztery rzeczy. Jest też trochę zerwanych elementów, ale nie za dużo. Trochę się martwię, że wkrótce zamienimy ziemię w nicość. Porost. Lubisz porosty? Czym nie jest porost?

Teraz wycinają rampy.
Naprawdę są, nikt już nie wie, jak ciąć rampy, po prostu je wszystkie rozrywamy.

Więc otwierasz Florence w Savannah?
Tak, wygląda na przyszły tydzień. I jest oszałamiająco piękny. To fenomenalnie piękna restauracja. Jestem z tego naprawdę dumny, konstrukcja jest naprawdę dobra, a teraz przychodzi najtrudniejsza część każdej koncepcji: nie projektowanie i budowanie, ale faktyczne wkładanie w to treści każdego dnia. Ale mamy tam świetny zespół. A pomysł jest stosunkowo prosty w swej istocie, ma tylko pokazać podobieństwo i etos między południowym jedzeniem a włoskim jedzeniem. Obie są niezwykle prostymi reakcjami na ich rosnące środowisko. Dużo makaronów ekstrudowanych i makaronów ręcznie zwijanych. Jest piec do pizzy, ale to nie pizzeria.

Co to jest południowa pizza?
Po prostu zrobione z południowych składników. Wciąż wykorzystuje piękno włoskiej kuchni, ale potem zawija ją w składniki z południa. Nie jesteśmy pierwszymi, którzy to robią, Andy [Ticer] i Michael [Hudman] robili to w Memphis, a Tandy Wilson w Nashville. Ale Savannah to naprawdę ciekawe miasto. Jest niesamowicie wspaniały i pełen niuansów. Ma tę cudowną, trochę przerażającą patynę, która jest taka fajna. Ale trochę brakuje jej we współczesnej kulturze kulinarnej. Jest tam wiele świetnych restauracji, są po prostu z innej epoki. Dlatego staramy się wnieść do nich coś innego i wiem, że wielu szefów kuchni w pewnym sensie oczekuje od nas, czy odniesiemy tam sukces.

Myślę, że rozmowa się zaczęła. To, co widzieliśmy w Charleston w ciągu ostatnich 15 lat, było oszałamiające. 20 lat temu zabrali miasto, które było poświęcone obsłudze turystów, których nigdy więcej nie zobaczą, a teraz nagle stają się światowej klasy miastem gastronomicznym. To naprawdę niesamowity moment w kulturze kulinarnej, gdzie decydują, że naprawdę zależy im na powrocie konsumenta w przyszłym tygodniu lub miesiącu.

A ty masz restaurację w Atenach.
Mam trzy restauracje w Atenach.

A potem jesteś także w Atlancie. Dlaczego więc nie otworzyć więcej w Atlancie?
Bo to nie jest miejsce, w którym mieszkam. Kocham Atlantę i spędzam tam połowę czasu, a to cudowne, rozwijające się miasto. Empire to trochę bestia restauracji: śniadanie, lunch i kolacja, i to siedem dni w tygodniu. Więc to przyciąga większość naszej uwagi, kiedy tam jesteśmy. Mamy tam bardzo silny zespół i wspaniałych ludzi, z którymi awansujemy do innych ról iz którymi potencjalnie będziemy robić inne rzeczy. Po prostu nie ma tego teraz na naszym radarze. Nie powiedziałbym, że Atlanta jest teraz przesycona jedzeniem, w takim stylu, jak my, ale to się zbliża.

Czy zdarza Ci się jeździć między wszystkimi trzema miastami?
Tak. Jeżdżę dieslem, dzięki Bogu, bo przebieg na gazie jest dużo lepszy.

Jaki rodzaj samochodu?
BMW Diesel, 328, to prosty samochód, dobry samochód. To nowy samochód, myślę, że ma trzy miesiące i przejechał na nim 16 000 mil. Więc tak, spędzam dużo czasu w samochodzie.

Słuchasz muzyki, podcastów, czy czego?
Tak, słucham muzyki, trochę podcastów. Właściwie lubię podcast Altona Browna. To interesujące i dokładnie oddaje jego dobroć. Ma też dziwne cechy. Jest uroczym człowiekiem na wiele sposobów, ale pomaga, gdy ma forum, które może kontrolować. nie jestem pewien czy Kuchnia rzeźnika jest to forum. Ale dla każdego na własną rękę, jestem pewien, że jest dobrze obserwowany. Słucham dużo muzyki i dużo rozmawiam przez telefon. Bluetooth. Ale nie głupia mała słuchawka. Przynajmniej jest w samochodzie, więc nie wyglądam jak kretyn.

Więc jak to działa, skoro ciągle chodzisz z miejsca na miejsce?
Wiesz, masz zespoły. Tu nie chodzi o mnie. Jestem figurantem i na szczęście. W tej chwili siedzę tutaj w piękny dzień w Aspen, a wszystkie nasze restauracje są otwarte. Wzmacniasz ludzi i sprawiasz, że wierzą w twoją wizję, i upewniasz się, że wizja uwzględnia ich pragnienia, aspiracje i uzdolnienia, a ty ich szanujesz. I wiele ci oddają. Ale muszę im wiele dać, aby wiele odzyskać. Nie mogę być po prostu dyktatorką, której nigdy nie ma w restauracjach.

Więc siedzę w restauracjach, ale kręcę się dookoła. Zwykle jestem tam w niektórych poza godzinami pracy, aby przygotować ich na wieczór. W Five & Ten czterech z pięciu kelnerów pracuje tam od ponad 12 lat. Trzech jest tam przez całe 16 lat. Wiem, że wyglądam młodo, ale robię to od dawna. To nie jest moje pierwsze rodeo. Oznacza to, że restauracja ma kręgosłup i ludzie, którzy całkowicie wierzą w systemy i sposób ich działania, oraz w gościnność, którą mamy zapewnić, która jest naturalną podstawą żywności na Południu. Wierzą w to i dobrze sobie z tym radzą. Niektórzy z nich są partnerami, a niektórzy dopiero od dawna. Musisz budować zespoły.

Najlepszy szef kuchni Boston. Jak leci?
To jest dobre. Boston jest naprawdę dobry. To zabawne, rozmawiasz z kilkoma ludźmi w Bostonie, a oni mówią: „Nie wiem, pochodzę z Bostonu, jem zupę”. Brzmi to jak uogólnienie, ale ludzie, których spotkałem, którzy mówili takie rzeczy. zdajesz sobie sprawę, że jest tam restauracja Relais Chateaux, prawda? Zdajesz sobie sprawę, że Jamie [Bissonnette] i Ken [Oringer] są kucharzami uber-James Beard Award? A Matthew Gaudet z West Bridge robi fenomenalne jedzenie. Mają tak wiele do zaoferowania. To takie niesamowicie piesze miasto, które ma wiele do zaoferowania, jak Tony Maws. Jest tam kilka postaci, jest świetny szkielet jedzenia. Po prostu myślę, że się do tego budzą. To jednak Ameryka, nie tylko oni. Spójrz na Los Angeles, myśleli, że to gówniane miasto kulinarne, a teraz są prawdopodobnie najlepszym miastem kulinarnym w Ameryce Północnej.

Zapewne?
Powiedziałbym. Wiesz dlaczego? Nie ma tam dużo super high-endu. Nie idą na to, tyle pieniędzy, ile mają Hollywood i Beverly Hills, spójrz na liczbę naprawdę super-high-endowych miejsc. Po prostu nie ma ich tak wielu. Jest więc mnóstwo jedzenia dla ludzi, co jest świetne. Upajają się taqueria. Bawią się we wszystkich punktach gastronomicznych. Jedyne inne miasto, o którym naprawdę myślę, to Austin. Austin jest tą drogą do sedna. Nie przychodzi mi też do głowy super ekskluzywna restauracja w Austin. Co by to było?

Hmm. Jest kilka wymyślnych miejsc z białym obrusem. Jefferey jest ponownie otwarty.
Więc jest kilka, ale nie ma na to większego nacisku. Nacisk jest na różnorodność, na jedzenie dla każdego.

OK, ostatnie pytanie, zadajemy to pytanie wszystkim szefom kuchni. Jaka jest najbardziej szalona rzecz, której kiedykolwiek odmówiłeś?
Nie wiem, czy to poufne, czy nie! Zaproponowano mi, że będę rzecznikiem prasowym bardzo dużej firmy drobiarskiej. Mój agent powiedział: „Wiem, że odmówisz, ALE. To może być DUŻO pieniędzy”. Ale spójrz. Mamy się dobrze. Nie sprzedam swojej duszy za nic. Zrobię rzeczy po cichu, to świetnie. I nawet jeśli taka duża firma przyszła do mnie i powiedziała: „To jest nasza droga do przyszłości, to są środki zrównoważonego rozwoju, które podejmujemy, to jest nowy etyczny plan leczenia zwierząt, to jest nasza nowa rzeźnia praktyka, to są kroki, które staramy się podjąć”. Dajesz mi coś, czym mogę obronić twoją firmę? Świetny. Nic mi nie dali. Więc tak, mówimy „nie” takim rzeczom. I musimy.


Podsumowanie szefa kuchni: Pike Place Pickle

Dzień dobry, Najlepszy szef kuchni zakochani! W tym tygodniu zastępuję uroczego Stephana, więc mam nadzieję, że mi wybaczycie, ponieważ nie oglądałem tego sezonu tak religijnie, jak powinienem. Chłopcze, czy ten odcinek pokazał mi, co się dzieje, kiedy zaczynam się obijać! Brak zwycięzcy wyzwania? To po prostu orzechy. Podobnie jak Stephan, martwiłem się, że ten sezon może być trochę „festiwalem dramatów” (jak elokwentnie ujął to Josh), i przez chwilę pod koniec „Pike Place Pickle” odważyliśmy się mieć nadzieję, że pozbędziemy się wąsatego zagrożenia i skupimy się na jedzeniu zamiast diabolicznych warg do ust (oczywiście bez obrazy wąsów). Niestety, żyje, by walczyć innego dnia. SPOKÓJ TERAZ! Ale wyprzedzam siebie.

Ten odcinek rozpoczął się, gdy wszyscy wspominali drogi zmarłą Carlę. „Ona jest jedyną osobą w moim pokoju” – oznajmiła z politowaniem Eliza. “I’m teraz zupełnie sama.” “Potrzebujesz współlokatora?” Josie zaproponowała. Eliza dostała szalonych oczu i szybko się wycofała. „Nie, jest mi dobrze”. Praktycznie można było poczuć skok jej ciśnienia krwi. Tymczasem Stefan żył w strachu przed „urodzinową klątwą” w tym odcinku skończył 40 lat i jak wszyscy wiedzą, ludzie rzadko przeżywają elimy w swoje urodziny. Poza tym: Josh był przygnębiony. Owww. On celował w Szybkich Ogniach, ale spadł w Wyzwaniach Eliminacyjnych. Szkoda, że ​​“Pike Place Pickle” nie było niczym innym.

Alarmy wszczęły się jasno i wcześnie o 3:45, a gang udał się na tytułowy Pike Place Market, jeden z najstarszych targowisk rolniczych w USA i gdzie zaproponowano Elizę. Mąż Elizy, oceniam cię. Tam poznali Padmę, a także Daisley Gordon, szefa kuchni na marszu w Seattle. A co było w tym tygodniu? Wyzwanie Szybkiego Ognia, módl się powiedzieć? Robienie śniadania dla sprzedawców Pike Place Market. Nie brzmi zbyt źle, prawda? Ale wtedy Padma rzucił tę bombę: “On. A. Kij.” Dum, dum, duuum. Może to tylko fakt, że moja tzw. wyrafinowana paleta polega na rozróżnianiu McDonald’s i Five Guys, ale śniadanie na patyku nie wydaje się zbyt trudne. Jednak kucharze wyglądali na odsuniętych, a WTF było mnóstwo. Podzielili się na dwuosobowe drużyny, jedni radośnie, a inni nie, po czym rzucili się po zapasy.

DALEJ: Co sprawia, że ​​jest dobre jedzenie na śniadanie? Omówić.

Śniadania były różnorodne, od jagód z groszkiem po bekon w gofrach (zgadnij, który wolałabym zjeść). Ogólnie rzecz biorąc, Padma i Daisley byli pod wrażeniem frekwencji, wyróżnili kanapkę śniadaniową z zielonym jajkiem Sheldona i Barta oraz śniadaniowe taco Josha i Johna (w tym czytelnicy z jaj przepiórczych i 2014, jestem sceptyczny). Tymczasem posiłki i myśl, która wyglądała dobrze (na przykład naleśnik z kiełbasą ricotta) została uznana za mniej niż gwiezdną. Szczerze mówiąc, miękki naleśnik Padmy nie utrzymywał się na patyku, gdy próbowała go zjeść, co było celem wyzwania, ale bądźmy realni: w konfrontacji z gofrem z bekonem i jajkiem przepiórczym, które wolisz jeść? Padma i Daisley jednak poradzili sobie w jednej rzeczy. Owoce zawijane w bekon Danyele i Lizzie’ po prostu wydawały mi się wręcz leniwe. Ci sprzedawcy cały dzień są na nogach! Trzy jagody i kawałek bekonu to nie śniadanie. Ponadto czuję się w obowiązku zwrócić uwagę na łososia CJ i Tylera w naleśnikach. Teraz nie jestem fanem ryb, ale wydaje mi się to bardziej lekkim lunchem niż śniadaniem.

Ostatecznie wygrana przypadła kanapce śniadaniowej Sheldona i Barta. „Dobrze jest mieć jednego za pasem” – powiedział Sheldon. Więc co naprawdę czuje się dobrze, wiedząc, że jesteś bezpieczny przed eliminacją. Szczególnie biorąc pod uwagę katastrofalne Wyzwanie eliminacyjne to nastąpiło. To było szczególnie trudne dla niektórych szefów kuchni – po spędzeniu poranka pracując w parach, zostali zmuszeni do trzymania się ze swoimi partnerami w Rundzie 2. Lizzie była wkurzona – ona i Danyele nie znalazły swojego rytmu w godzinach porannych i miała małe nadzieje na popołudnie. Tymczasem Eliza po prostu chciała poznać Josie w połowie drogi. Wiesz, skoro tak bardzo się nienawidzicie, to dlaczego w ogóle nie zaprzyjaźniliście się z innymi ludźmi? W ten sposób nie musielibyście być ze sobą sparowani. Tylko do myślenia.

Kontynuując temat Pike Place Market, Elimination Challenge wymagało od szefów kuchni narysowania noży ozdobionych specjalnym składnikiem wykonanym przez sprzedawcę PPM. Muszę przyznać, że czułem się mały nieswojo patrząc, jak stoją ze swoimi sztucznymi tasakami. Ze wszystkimi królowymi dramatu w tej grupie (kaszel, Eliza, kaszel), nie wiadomo, kiedy ktoś zwariuje. Na szczęście kucharze trzymali noże dla siebie. Składniki wahały się od pikli po twaróg serowy (mniam), ale zdecydowanie moją ulubioną reakcją było to, gdy Stefan wyciągnął galaretkę z płatków róży. Jak woda różana. To coś w rodzaju perfum. Kobiety z XVI wieku zakładały je, ponieważ śmierdziały. Czy mógłbyś sprawić, by Twój ewentualny posiłek brzmiał jeszcze bardziej apetycznie?

DALEJ: Policzę sposoby podania ogórka kiszonego, które nie włączać burger.

Zasadniczo wyzwanie polegało na poproszeniu uczestników o przygotowanie dania podkreślającego wybrany przez nich składnik. Zespoły rozdzieliły się i omówiły swoje plany działania. Niektórzy zdecydowali się naprawdę uczynić swój składnik centrum ich dania, jak Lizzie i Danyele, którzy wzięli czekoladę kokosową z curry i zrobili jakiś deser czekoladowy (nieważne, że mieli robić lunch). Inni po prostu używali ich składnika jako przybrania. CJ i Tyler, burger z ogórki konserwowe? Jaka inspiracja! Nie. I to był problem z tym wyzwaniem jako całością. Nikt nie był szczególnie kreatywny. A kiedy grupy nabrały wyobraźni, również stawały się dziwne. Teraz wiem, że z galaretką z płatków róży niewiele można zrobić, ale polewanie nią kaczki i kapusty nie wydaje się Najlepsza pomysł.

Inną kwestią był fakt, że nikt nie chciał się wypowiadać za siebie. Rozumiem, że w grupach panuje napięcie i nikt nie chce sprawiać problemów, ale daj spokój! Tyler chciał użyć pikantnych marynat z koperkiem, aby zrobić danie z ostryg, co dla mnie brzmi absolutnie odrażająco, ale przynajmniej jest bardziej kreatywne niż burger wieprzowy jego partnera CJ’s. CJ może być weteranem Najlepszy szef kuchni, ale to nie czyni go lepszym od ciebie Tyler. Mów za siebie! Podobnie John był zaniepokojony tym, że Josh nie obsmażał wieprzowiny właściwie, podczas gdy Josh w pierwszej kolejności sprzeciwiał się krojeniu wieprzowiny na medaliony. Ale żaden z nich nic nie powiedział, po czym zostali później wezwani przez sędziów. Dlaczego po prostu nie porozmawiali ze sobą? Czytelnicy, to mnie stresuje.

Nadeszła chwila prawdy: zebrali się sędziowie — Hugh Acheson, Tom Colicchio, Gail Simmons i oczywiście Padma — i sprzedawcy. Jako pierwsze wyjęto cztery dania. Brooke oraz StefanKaczkę na bazie galaretki z płatków róży uznano za zbyt słodką, podczas gdy kaczkę oznaczono jako „twarda”. Jan oraz JoshPodobnie niepopularne były medaliony wieprzowe i kasza popcornowa. „Te kasze są do bani” – powiedział bez ogródek Hugh. Mięso też nie było hitem, a sędziowie krytykowali zarówno kształt, jak i gotowanie. Michea oraz Kristen‘s twaróg serowy nie wypadł lepiej, podczas gdy Bart oraz SheldonSałatka z kandyzowanego łososia była smaczna, ale brakowało jej głównego składnika.

Kolejne trzy dania wypadły jeszcze gorzej. CJ oraz TylerBurger ‘s był “soggy” i lepiej by działał jako suwak. Jego największym ciosem był brak kreatywności w stosowaniu pikantnych ogórków kiszonych. Eliza oraz Josie wydobył smak kardamonu bitters’ w ich rybnym bulionie, ale danie uznano za zbyt słone. Tom wydawał się szczególnie rozczarowany Lizzie oraz DanyeleDeser kokosowo-czekoladowy z curry, narzekający na brak jędrności (konkretnie używający słowa “squirt” — ew). Panie i panowie, wyzwanie nie powiodło się.

DALEJ: Nikt nie lubi narzekać.

Sędziowie byli tak zniechęceni siedmioma posiłkami, że zdecydowali nie wybrać zwycięzcę. „Nie mam faworyta” – oświadczył Tom. „Wszyscy są tacy źli”. Zamiast tego wysłali do domu cały zespół (dwie osoby!). Czekając na ostateczną decyzję, zawodnicy zwrócili się ku wypróbowanemu i prawdziwemu lekarstwu na wszystko: alkoholu. To właśnie w tym momencie kryzysu Josh wygłosił chyba jedno z najbardziej idiotycznych zwrotów, jakie kiedykolwiek słyszałem w telewizji: „Stefan i ja klikamy”.Obaj jesteśmy trochę po aroganckiej stronie dupka, ale jednocześnie oboje jesteśmy całkiem sympatyczni. Wymień jedną osobę, która cię lubi, Josh. Również sympatyczne, aroganckie dziury mają tendencję do nie mieć wąsy ze skręconymi końcami.

Trzy drużyny zostały wezwane przed Tabela sędziów’ — Josh i John, CJ i Tyler oraz Brooke i Stefan. Oczywiście Jo Bros natychmiast wrzucili się pod autobus. Josh narzekał na kształt medalionów wieprzowych, John winił Josha za niedogotowane mięso itp. Ale problem polegał nie tylko na tym, że danie było źle ugotowane, ale na tym, że posiłek wyglądał jak ktoś, kto ma by nakarmić swoją rodzinę i naprawdę nienawidzi gotowania. Mogę zagwarantować, że rodzina prawdopodobnie też nie lubi kaszy popcornowej.

CJ i Tyler również otrzymali ostrą krytykę, a sędziowie powiedzieli, że chłopcy prawdopodobnie powinni mniej myśleć o tym, co pasuje do marynaty, a więcej o tym, co można zrobić z marynaty. (Nie pomogło to, że burger był do niczego.) Kiedy CJ próbował odeprzeć ostre słowa sędziów, wskazując, że deser Lizzie i Danyele też był okropny, Hugh natychmiast odpowiedział: „Twój burger był jeszcze gorszy. ” Zing. Myślę, że uwaga CJ’ może w pojedynkę być odpowiedzialna za… cóż, widzicie, czyż nie?

Posiłek Brooke i Stefana był zbyt słodki, ale sędziowie nie wydawali się tak krytyczni wobec nich, jak w stosunku do pozostałych dwóch drużyn. Kiedy nadszedł czas głosowania, Hugh, Tom i Padma wybrali inny zespół, który ich zdaniem miał najgorsze danie. Tak więc głos w dogrywce padł na Gail, a ona wybrała CJ i Tylera (och, już się domyślasz, prawda?) CJ i Tyler. CJ potraktował to jak dżentelmen, narzekając, że nie został osądzony sprawiedliwie. Cóż, tak się dzieje, gdy nie trzymasz języka za zębami na temat innych ludzi. Tymczasem Tyler potraktował to jak popychadło, którym jest, mówiąc, że jest szczęśliwy, że jest w programie tak długo. Naprawdę współczułem mu – następnym razem potrzebuje więcej kręgosłupa!

Więc co myślisz o “Pike Place Pickle”? Czy ktoś zauważył aluzję (“kiełbasa na patyku”)? Czy sędziowie są głodni od złego jedzenia? Czy Josh powinien zostać wyeliminowany? Czy zjadłbyś jajko przepiórcze? Czy ktoś powinien zostać zaproponowany na rynku? Takie i inne opinie, które chcę usłyszeć. Niech zaczną się komentarze!


Spaghetti Squash Caponata

1 dynia spaghetti (około 1 funta)

pieprz czarny świeżo popękany, do smaku

1 seler obrany z łodygi, pokrojony w cienkie plasterki

1. Rozgrzej piekarnik do 325°F.

2. Pokrój dynię spaghetti na pół wzdłuż. Usuń nitki i nasiona. Skropić wnętrze połówek dyni 1 łyżką oliwy z oliwek i doprawić solą i czarnym pieprzem.

3. Umieścić przyprawioną dynię, przekrojoną stroną do dołu, w brytfannie i piec 45 minut lub do upieczenia. Wyjmij dynię z piekarnika, odwróć i odstaw do ostygnięcia do temperatury pokojowej.

Nieprzerwany

4. Umieść średni rondel na średnim ogniu i dodaj pozostałą łyżkę oliwy z oliwek. Dodaj paprykę i seler i lekko podsmaż przez 5 minut. Dodaj miód i ocet na patelnię, zwiększ ogień i zmniejsz płyn o połowę, około 2 minuty. Zdjąć z ognia i odstawić do ostygnięcia.

5. Za pomocą widelca ostrożnie rozłóż pasma squasha z muszli na desce do krojenia. Pokrój dynię na krótsze nitki i włóż do dużej miski. Dodaj paprykę, mieszankę selera, porzeczki i kapary. Dobrze wymieszaj i dopraw do smaku, jeśli chcesz, dodając więcej koszernej soli i pieprzu. Podawać w temperaturze pokojowej lub przechowywać do tygodnia w zamkniętym pojemniku w lodówce.

W jednej porcji 133 kalorii, 1 g białka, 17 g węglowodanów, 8 g tłuszczu (1 g tłuszczów nasyconych), 1 g błonnika, 10 g cukru, 439 mg sodu. Kalorie z tłuszczu: 52%

Znajdź więcej artykułów, przeglądaj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie „WebMD Magazine”.

Źródła

Hugh Acheson, autor szefa kuchni, Szeroki widelec, Clarkson Potter, 2015.


Chris "CJ" Jacobson

Urodzony w Orange County C.J. Jacobson dorastał stosunkowo obojętny na jedzenie, ale jego bogate doświadczenia życiowe w końcu zbiegły się w kierunku intensywnego oddania się gotowaniu. Jego rzemiosło można najlepiej opisać jako „wyrafinowane w stylu rustykalnym” i obraca się wokół głębokiego szacunku dla hipersezonowych, lokalnych składników, które wnosi do swojej kuchni w Girasol w Studio City w Kalifornii, nad którą koncepcyjnie współpracował z Jorge Pultera, byłym menedżerem w Bluszcz, Koi i Red O.

Jacobson zawsze był jednym z dobrych zawodów, nawet przed występem w Najlepszy szef kuchni. Uczęszczał na Pepperdine University w Malibu na stypendium do siatkówki, trafił do reprezentacji USA w piłce siatkowej i właśnie przegapił okazję do wzięcia udziału w Igrzyskach Olimpijskich 2000 w Sydney. Ale kariera zawodowa w siatkówce zaprowadziła go do Belgii, Izraela i Holandii, gdzie odkrył, że jedzenie może być ekscytujące i inspirujące. Wracając do Los Angeles po karierze w siatkówkę, Jacobson przez trzy dni zanurzył się w Mélisse, dwugwiazdkowej restauracji Michelin w Santa Monica, gdzie zdał sobie sprawę, że kuchnia będzie kolejną areną, na której będzie rywalizował. Zapisał się do College of Culinary Arts w Pasadenie, stowarzyszonego z Le Cordon Bleu, który ukończył w 2004 roku. Pierwszą zawodową pracą Jacobsona było gotowanie w Axe, cenionej restauracji z kalifornijskim menu opartym na składnikach. Następnie pracował w całym Los Angeles i jako prywatny kucharz dla VIP-ów, takich jak Arianna Huffington i rodzina Marciano z Guess.

Walka z rakiem nie spowolniła Jacobsona, ale podsyciła jego intensywność gotowania i miłości do życia. Po swoim pierwszym występie na Najlepszy szef kuchni w 2007 roku objął stanowisko szefa kuchni w The Yard, gastropubie w Wenecji. W następnym roku Jacobson wziął udział w słynnej trasie James Beard Celebrity Chef Tour. W 2012 roku wystąpił w znanej na całym świecie kopenhaskiej restauracji Noma.

Kiedy nie ma go w kuchni, Jacobson lubi muzykę, a ostatnio na nowo odkrył swoją pasję do gry w siatkówkę. Ale czas wolny jest ograniczony, ponieważ oddany 37-letni kucharz jest pochłaniany przez naukę i przygotowywanie potraw.

Kamień Curtisa

Kamień Curtisa

Curtis Stone (curtisstone.com) jest znanym na całym świecie szefem kuchni, prezenterem telewizyjnym, przedsiębiorcą i New York Times autor bestsellerów. Jego filozofia gotowania zgodnie z zamierzeniami Matki Natury inspiruje Curtisa do utrzymywania prostych przepisów, wykorzystujących lokalne, sezonowe i organiczne składniki oraz pozwalając, by jedzenie mówiło samo za siebie. Curtis jest znany na całym świecie ze swojej umiejętności pomagania kucharzom domowym w odnalezieniu zaufania w kuchni dzięki pysznym, wykonalnym przepisom i łatwym technikom gotowania.

Urodzony w Melbourne w Australii Curtis po raz pierwszy odkrył swoją pasję do jedzenia, obserwując, jak jego babcia robi swoje legendarne krówki, a jego matka piecze idealne skwarki wieprzowe. Szybko nauczył się doceniać piękno tworzenia – i jedzenia – domowego jedzenia i cenił sposób, w jaki łączy ludzi. Ta wczesna lekcja stała się ostatecznie etosem Curtisa i podstawą jego kulinarnej kariery.

Po ukończeniu szkoły kulinarnej podjął pracę jako gotowanie w hotelu Savoy w Melbourne, po czym udał się do Londynu, gdzie doskonalił swoje umiejętności pod okiem legendarnego, trzygwiazdkowego geniusza Michelin, Marco Pierre'a White'a, w Café Royal w Mirabelle. i wielce szanowanego Quo Vadis.

Curtis otworzył w styczniu 2014 roku wielofunkcyjną siedzibę kulinarną w Beverly Hills, w której znajduje się kuchnia testowa i jego wymarzona mała restauracja Maude (mauderestaurant.com).

Mieszkając w Londynie, Curtis pojawił się w kilku brytyjskich programach kulinarnych, zanim zwrócił na siebie uwagę producentów telewizyjnych w Australii. W wieku 27 lat został gwiazdą nowej serii kulinarnej o nazwie Przeglądanie menu. To był międzynarodowy hit, który doprowadził do jego pierwszego amerykańskiego show, TLC's Zabierz do domu szefa kuchni w 2006 r. - w tym samym roku jasnowłosy, niebieskooki młody strzelec został uznany za jednego z Ludzie Najseksowniejszych mężczyzn na świecie. Curtis włamał się do amerykańskiej telewizji w czasie największej oglądalności z występami w NBC Celebrity Apprentice, następna świetna restauracja w Ameryce oraz Ton największy przegrany. W 2012 roku Curtis był współgospodarzem Bravo's Dookoła świata w 80 płytach i ponownie wcielił się w rolę gospodarza popularnego konkursu kulinarnego sieci Najlepsi mistrzowie kuchni, który powrócił na piąty sezon w 2013 roku. Oprócz tego Curtis jest gospodarzem nowej edycji serii Top Chef, Pojedynki najlepszych szefów kuchni, który zostanie wyemitowany latem tego roku. Jako częsty gość od ABC Żucia we wrześniu 2011 roku, Curtis oficjalnie dołączył do obsady jako stały gość współgospodarzem w listopadzie 2013 roku.

Jako autor pięciu książek kucharskich Curtis podzielił się swoim kulinarnym know-how z czytelnikami na całym świecie. Przeglądanie menu oraz Znowu surfowanie po menu (ABC Books 2004, 2005), napisany z jego przyjacielem i innym australijskim kucharzem Benem O'Donoghue, a następnie Gotowanie z Curtis (Pavilion 2005), solowy projekt, który celebrował dania sezonowe i przyniósł domowemu kucharzowi praktyczne doświadczenie jego szefa kuchni. Chcąc udowodnić, że dobre jedzenie nie musi być wybredne, Curtis następnie wypuścił Spokojne gotowanie z Curtis Stone: przepisy, które wprawią Cię w mój ulubiony nastrój (Clarkson Potter 2009).

Curtis wydał swoją piątą książkę kucharską, a New York Times bestseller: Co na obiad?: Przepisy na pracowite życie w kwietniu 2013 (Ballantine). Jego szósta książka kucharska ma ukazać się w kwietniu 2015 roku. Curtis publikuje również artykuły w różnych magazynach kulinarnych i lifestylowych. Jest felietonistą kulinarnym dla szalenie popularnych O Magazynie, wpłacanie co dwa miesiące. Jego debiutancki felieton ukazał się w numerze z października 2013 roku.

Curtis opracował Kitchen Solutions, linię eleganckich i funkcjonalnych naczyń kuchennych, w 2007 roku po spędzeniu tysięcy godzin z domowymi kucharzami we własnych kuchniach. Celem jest nadanie kuchni pewności siebie za pomocą narzędzi, które sprawiają, że gotowanie jest inspirowane i bez wysiłku. Curtis, pierwszy szef kuchni, który zadebiutował tytułową linią produktów w Williams-Sonoma, rozszerzył asortyment do blisko 250 pozycji, które oprócz Williams-Sonoma są dostępne w sklepach HSN, Bloomingdales, Dillard's, Chef's Catalog, Belk i sklepach specjalistycznych w USA, Kanadzie, Meksyku, Australii, Singapurze i Belgii.

Restauracja Curtisa Maude (mauderestaurant.com) jest kulminacją wszystkich jego doświadczeń życiowych i zawodowych ujętych w intymnej scenerii. Curtis zawsze marzył o otwarciu własnej restauracji, więc kiedy pojawiła się idealna przestrzeń w Beverly Hills, skorzystał z okazji, by uczynić ją własną. Pasyjny projekt Curtisa, Maude, nazwany na cześć jego babki, oferuje dostosowane do potrzeb rynku menu miesięczne w cenach stałych, zaprojektowane tak, aby stworzyć intymną atmosferę przy stole szefa kuchni w całej jadalni, gdzie każde miejsce znajduje się w wygodnej odległości od otwartej kuchni. Każdego miesiąca jeden składnik inspiruje menu składające się z dziewięciu talerzy degustacyjnych, a ten słynny składnik jest twórczo tkany, w różnym stopniu, w każdym daniu.

Curtis wspierał długoterminowe relacje z organizacjami charytatywnymi na całym świecie, w tym z Feeding America w USA i Cottage by the Sea i Make-A-Wish w Australii. Obecnie mieszka w Los Angeles z żoną, aktorką Lindsay Price, dwuletnim synem Hudsonem i golden retrieverem Sullym. W wolnym czasie lubi wędrować, pracować w ogrodzie, surfować i gotować. Dla Curtisa gotowanie zawsze sprawia przyjemność. „Naprawdę nie ma lepszego prezentu niż domowy posiłek i cieszenie się dobrym śmiechem przy stole”.

Gail Simmons

Gail Simmons

Gail Simmons jest wyszkoloną ekspertką kulinarną, pisarką kulinarną i dynamiczną osobowością telewizyjną. Od momentu powstania programu w 2006 roku użyczyła swojej rozległej wiedzy jako stały sędzia w nagrodzonym Emmy serialu Bravo Najlepszy szef kuchni, obecnie w swoim 18. sezonie. Jest także gospodarzem nadchodzącego serialu Najlepsi szefowie kuchni, dając utalentowanym kucharzom domowym życiową możliwość sprawdzenia swoich umiejętności w znakomitej kuchni Top Chef. Znana twarz w serii Top Chef, pełniła funkcję głównego krytyka Najlepsi mistrzowie kuchni, hostowane Najlepszy szef kuchni po prostu desery i był sędzią w Universal Kids’ Najlepszy kucharz Junior. Gospodarze Gail Iron Chef Kanada i był współgospodarzem Kanał na FYI.

Jej pierwsza książka kucharska, Powrót do domu: ulubione przepisy z życia pełnego przygód, została wydana przez Grand Central Publishing w październiku 2017 r. Nominowana do nagrody IACP w kategorii Najlepsza Ogólna Książka Kucharska, zawiera przystępne przepisy i inteligentne techniki inspirowane podróżami po świecie Gail. Pierwsza książka Gail, pamiętnik zatytułowany Mówię z pełnymi ustami, została opublikowana przez Hyperion w lutym 2012 roku.

W latach 2004-2019 Gail była dyrektorem ds. projektów specjalnych w magazynie Food & Wine. Podczas swojej kadencji pisała co miesiąc felieton, pomagała tworzyć serię filmów #FWCooks i ściśle współpracowała z największymi talentami kulinarnymi w kraju przy wydarzeniach i inicjatywach związanych z szefami kuchni, w tym nadzorowała doroczne F&W Classic w Aspen, najważniejsze wydarzenie kulinarne w Ameryce. Przed rozpoczęciem pracy w Food & Wine Gail była kierownikiem imprez specjalnych w imperium restauracyjnym szefa kuchni Daniela Bouluda.

Urodzona i wychowana w Toronto w Kanadzie, Gail przeniosła się do Nowego Jorku w 1999 roku, aby uczęszczać do szkoły kulinarnej w dzisiejszym Instytucie Edukacji Kulinarnej. Następnie trenowała w kuchniach legendarnego Le Cirque 2000 i przełomowych restauracjach Vong oraz pracowała jako asystentka cenionego krytyka kulinarnego Vogue, Jeffreya Steingartena.

W 2014 roku Gail i jej partner biznesowy Samantha Hanks założyły Bumble Pie Productions, firmę zajmującą się oryginalnymi treściami, której celem jest odkrywanie i promowanie nowych kobiecych głosów w przestrzeni kulinarnej i lifestylowej. Ich pierwsza seria, Gwiezdne Talerze— współpraca z Flower Films i Authentic Entertainment Drew Barrymore — miała premierę jesienią 2016 roku w Food Network.

Ponadto Gail jest cotygodniowym współpracownikiem Danie na Oz i często pojawia się w NBC DZIŚ, ABC Dzień dobry Ameryko, a Rachael Ray Show, pośród innych. Wystąpiła w takich publikacjach, jak People, New York Magazine, Travel + Leisure, Conde Nast Traveler, GQ, Entertainment Weekly, US Weekly, Los Angeles Times i została uznana przez New York Post za nr 1 w rankingu Reality TV Judge w Ameryce. .

W lutym 2013 r. Gail została mianowana Entrepreneur-in-Residence w Babson College, pełniąc rolę mentorską, w której pracuje ze studentami-przedsiębiorcami, pomagając im rozwijać przedsiębiorstwa społeczne związane z żywnością. W kwietniu 2016 roku otrzymała nagrodę Award of Excellence od Spoons Across America, organizacji non-profit zajmującej się edukacją dzieci o korzyściach płynących ze zdrowego odżywiania. Jest aktywnym członkiem zarządu i sympatykiem City Harvest, Hot Chleb Kitchen, Common Threads oraz Institute of Culinary Education.

Gail mieszka obecnie w Nowym Jorku ze swoim mężem Jeremym i ich dziećmi, Dahlią i Kole.

Hugh Acheson

Hugh Acheson

Hugh Acheson powraca jako sędzia w dwunastym sezonie Najlepszy szef kuchni jako sędzia serii. Konkurent na Pojedynki najlepszych szefów kuchni jako sędzia serii. Konkurent na Najlepsi mistrzowie kuchni W sezonie 3 Hugh jest szefem kuchni/właścicielem Five & Ten, The National, Cinco y Diez, Empire State South i The Florence. Ponadto Acheson pełni również funkcję sędziego serii w najnowszej serii konkursów kulinarnych Bravo, Pojedynki najlepszych szefów kuchni.

Urodzony i wychowany w Ottawie w Kanadzie Hugh zaczął gotować w młodym wieku i postanowił zrobić z tego swoją karierę. W wieku 15 lat zaczął pracować w restauracjach po szkole i uczyć się jak najwięcej. Dziś doświadczenie Hugh obejmuje pracę pod okiem szefa kuchni Roba MacDonalda, gdzie uczył się stylizowanej kuchni francuskiej, wina i etykiety w renomowanej restauracji Henri Burger w Ottawie, a także w San Francisco jako szef kuchni z szefem kuchni Mike'em Fennelly w Mekce, a później jako otwierający zastępca szefa kuchni ze słynnym szefem kuchni Garym Danko w jego restauracji o tej samej nazwie.

Korzystając z tych doświadczeń, Hugh wypracował własny styl, łącząc piękno Południa ze smakami Europy i otwierając docenioną przez krytyków restaurację Five & Ten w Atenach w stanie Georgia w marcu 2000 roku. w 2007 roku jego koleg kucharz Peter Dale. Jego restauracja Empire State South z siedzibą w Atlancie została otwarta w 2010 roku, a ostatnio, w 2014 roku, Hugh otworzył zarówno Cinco y Diez w Atenach, jak i The Florence w Savannah.

Świeże podejście Hugh do południowego jedzenia przyniosło mu wiele uznania, w tym Jedzenie i wino Najlepszy Nowy Szef Kuchni (2002), Restauracja Roku AJC (2007), Wschodząca Gwiazda 2007 od StarChefs.com i zdobywca ich Mentor Award w 2012 oraz sześciokrotna nominacja James Beard do Best Chef Southeast (2007, 2008 , 2009, 2010, 2011 i 2012) i zwycięzca w 2012 roku. Szef kuchni Mario Batali wybrał Hugh jako jednego ze 100 współczesnych szefów kuchni w Phaidon Press. Coco: 10 wiodących mistrzów świata Wybierz 100 współczesnych szefów kuchni.

Oprócz prowadzenia trzech restauracji Hugh wydał dwie książki kucharskie. Jego pierwszy, zatytułowany Nowy zwrot na południu: smaki południa wymyślone na nowo w Twojej kuchni, została opublikowana przez Clarkson Potter jesienią 2011 roku i zdobyła nagrodę James Beard Award za najlepszą amerykańską książkę kucharską w 2012 roku. Jego druga, zatytułowana Pick a Pickle: 50 przepisów na pikle, smakołyki i sfermentowane przekąski ukazał się wiosną 2014 roku. Jest w trakcie pisania swojego trzeciego, który ma się ukazać w 2015 roku.

Wolfgang Puck

Wolfgang Puck

Nazwa Wolfgang Puck jest synonimem najlepszej gościnności restauracyjnej i szczytu we wszystkich aspektach sztuki kulinarnej. Słynny szef kuchni zbudował imperium, które obejmuje trzy oddzielne jednostki Wolfgang Puck: Wolfgang Puck Fine Dining Group, Wolfgang Puck Catering i Wolfgang Puck Worldwide, Inc.

Puck zaczął gotować u boku matki jako dziecko. Była szefową kuchni w austriackim mieście, w którym się urodził, i dzięki jej zachętom Wolfgang rozpoczął formalne szkolenie w wieku 14 lat. Jako młody kucharz pracował w kilku największych francuskich restauracjach, w tym Maxim's w Paryżu, Hotel de Paris w Monako i 3 gwiazdkami Michelin L'Oustau de Baumanière w Prowansji. W wieku 24 lat Wolfgang skorzystał z rady przyjaciela i wyjechał z Europy do Stanów Zjednoczonych. Jego pierwsza praca była w restauracji La Tour w Indianapolis, gdzie pracował od 1973 do 1975 roku.

Wolfgang przybył do Los Angeles w 1975 roku i bardzo szybko zwrócił na siebie uwagę hollywoodzkiej elity jako szef kuchni i ostatecznie współwłaściciel Ma Maison w West Hollywood. Jego dynamiczna osobowość i błyskotliwość kulinarna, która łączyła tradycję i inwencję, sprawiła, że ​​Ma Maison stał się magnesem dla bogatych i sławnych, z Wolfgangiem jako główną atrakcją.Miał wrodzone zrozumienie potencjału kuchni kalifornijskiej i odegrał kluczową rolę w jej zdobyciu uwagi narodowej pod koniec lat siedemdziesiątych.

Od Ma Maison Wolfgang stworzył swoją pierwszą flagową restaurację, Spago, pierwotnie zlokalizowaną w West Hollywood przy Sunset Strip. Od dnia otwarcia w 1982 roku Spago odniosło natychmiastowy sukces i kulinarny fenomen. Jego wczesne, charakterystyczne dania, takie jak pizza haute cuisine z wędzonym łososiem i kawiorem oraz jagnięcina Sonoma z duszoną zieleniną i rozmarynem, umieściły jego i Spago na mapie smakoszy nie tylko w Los Angeles, ale na całym świecie. Wolfgang i Spago zdobyli wiele wyróżnień w ciągu 18 lat swojej popularnej działalności w West Hollywood, w tym dwukrotnie zdobywając prestiżową nagrodę James Beard Foundation Award dla najlepszego szefa kuchni roku w latach 1991 i 1998 oraz nagrodę James Beard Foundation Award za restaurację roku w 1994 r. Wolfgang jest jedynym szefem kuchni, który dwukrotnie zdobył nagrodę dla najlepszego szefa kuchni roku.

W 1983 roku, po sukcesie Spago, Puck otworzył Chinois on Main w Santa Monica. Jego wczesne zetknięcie się z wielokulturową populacją południowej Kalifornii zaintrygowało go, zainspirowało go do połączenia azjatyckich smaków i produktów Koreatown, Chinatown i Thaitown z jego francuską i kalifornijską kuchnią w eleganckich wnętrzach. Chinois on Main przyniosło gościom świeże i pomysłowe menu azjatyckiej kuchni fusion, które położyło podwaliny pod kuchnię fusion w Ameryce.

W 1989 roku Wolfgang otworzył swoją trzecią restaurację, Postrio, w hotelu Prescott przy Union Square w San Francisco. Postrio czerpie również z wieloetnicznego charakteru swojego otoczenia. Jej współczesna kuchnia amerykańska, z naciskiem na lokalne składniki, nadal zbiera entuzjastyczne recenzje na wysoce konkurencyjnym rynku kulinarnym Północnej Kalifornii.

W 1997 roku Wolfgang przeniósł Spago do eleganckiego miejsca na Canon Drive w Beverly Hills. Jego menu w Beverly Hills wybiło się na nowym gruncie, łącząc zaktualizowane klasyki Spago i nowo wymyślone pozycje stworzone przez nagradzane talenty partnera zarządzającego / szefa kuchni Lee Heftera i szefa cukierni Sherry Yard. Sezonowe menu czerpie również z ulubionych dań Wolfganga z dzieciństwa, oferując wybór austriackich specjałów, takich jak Wienerschnitzel i Kaiserschmarren. Spago Beverly Hills niedawno zdobyło dwie pożądane gwiazdki Michelin, jedną z zaledwie trzech restauracji w Los Angeles, które zdobyły to wyróżnienie.

W 2006 roku Wolfgang otworzył CUT, elegancki, nowoczesny steakhouse w uznanym hotelu Four Seasons Beverly Wilshire. Już po roku CUT zdobył prestiżową gwiazdkę Michelin. Wolfgang zmienił sposób, w jaki Amerykanie gotują i jedzą, łącząc formalne francuskie techniki i estetykę inspirowaną Azją i Kalifornią ze składnikami najwyższej jakości. Zmienił także oblicze stołowania w miastach w całym kraju, najpierw w Los Angeles, a następnie w Las Vegas, gdzie jako pierwszy szef kuchni stworzył współczesną restaurację fine dining, torując drogę innym znanym szefom kuchni i metamorfozie miasta do miejsca kulinarnego.

Po otwarciu Spago w Forum Shops w Caesars w 1992 roku, Wolfgang otworzył pięć dodatkowych restauracji, w tym Chinois w Forum Shops w Caesars w 1998 roku, Postrio w The Venetian i Trattoria del Lupo w Mandalay Bay Resort and Casino w 1999 roku, Wolfgang Puck Bar & Grill w MGM Grand w 2004 roku i CUT w The Palazzo w 2008 roku.

Od 2001 roku Wolfgang i jego Fine Dining Group otworzyli restauracje w całych Stanach Zjednoczonych, od Atlantic City (Wolfgang Puck American Grille w Borgata Hotel Casino & Spa w 2006) po Maui (Spago w Four Seasons Resort w 2001). Należą do nich również The Source w Waszyngtonie (2007), Wolfgang Puck Grille w MGM Grand Detroit (2007), Spago w The Ritz Carlton, Bachelor Gulch w Kolorado (2007), Five Sixty Wolfganga Pucka w Reunion Tower w Dallas (2009). ) i Wolfgang Puck Bar & Grill podczas LA Live (2009).

Antonia Lofaso

Antonia Lofaso

Najbardziej znana ze swojej roli na Najlepszy szef kuchni Sezon 4, Antonia Lofaso jest jedną z najbardziej lubianych szefów kuchni w Ameryce i pokazuje swoje umiejętności kulinarne dzięki swojej zadziornej włoskiej osobowości na Szef kuchni: All Stars.

Ostatnio Lofaso przeszedł z osobowości telewizyjnej do właściciela firmy, a obecnie jest szefem kuchni i właścicielem Black Market w Studio City w Kalifornii. Fani jej restauracji po zachodniej stronie mogą teraz doświadczyć jej dzieł bliżej domu, ponieważ jej nowa restauracja Scopa otworzyła swoje podwoje w Wenecji w Kalifornii.

Z pasją do gotowania Lofaso przez całe życie podążała za swoimi marzeniami i zdołała pogodzić swoją pracowitą karierę z samotnym rodzicem. W swojej książce dzieli się swoimi sekretami i wskazówkami Książka kucharska zajętej mamy ponownie wydany w miękkiej oprawie.

Lofaso uczęszczał do prestiżowego Francuskiego Instytutu Kulinarnego, a po ukończeniu studiów został zatrudniony w najbardziej znanej restauracji w Beverly Hills, Wolfgang Puck's Spago. Pod opieką szefa kuchni Lee Heftera Lofaso udoskonaliła swoje umiejętności i technikę i spędziła sześć lat pracując w słynnym hotspocie w Los Angeles. Po opanowaniu kuchni w Spago Lofaso podjął trudną decyzję o odejściu i rozpoczęciu nowej przygody. W ciągu kilku tygodni została zatrudniona przez SBE do prowadzenia kuchni w ich nowym ekskluzywnym klubie kolacyjnym w Los Angeles, Foxtail. Po rozpoczęciu nowej roli w Foxtail, kariera Lofaso spotkała się z ogromnym rozkwitem, gdy zadzwonił Bravo i zwerbował ją do 4 sezonu bardzo cenionego programu konkursowego. Najlepszy szef kuchni. Oprócz doświadczenia w restauracji i telewizji, Lofaso może również włączyć prywatnego kucharza do niektórych z największych gwiazd Hollywood w swoim repertuarze.

Obecnie mieszka w Los Angeles ze swoją córką Xeą.

Art Smith

Art Smith

Powracać do Najlepsi Mistrzowie Kuchni, Chef Art Smith jest szefem kuchni i współwłaścicielem pięciu restauracji, w tym Table pięćdziesiąt dwa, Art and Soul, LYFE Kitchen, Southern Art i Joanne Tratorria. Raz na co dzień szefowa kuchni Oprah Winfrey, dwukrotna laureatka nagrody James Beard Award regularnie występowała w telewizji w programach takich jak Iron Chef America, The Today Show, Nightline, Fox News, Extra, BBQ Pitmasters, Dr. Oz, Oprah, Top Chef, oraz Najlepsi mistrzowie kuchni. Redaktor współpracujący z O, magazyn Oprah, Smith jest także autorem trzech nagradzanych książek kucharskich: Powrót do stołu Życie w kuchni: prawdziwe jedzenie dla prawdziwych rodzin oraz Powrót do rodziny. Oprócz jedzenia, filantropia jest jedną z pasji Sztuki. W 2007 roku otrzymał nagrodę Humanitarnego Roku Fundacji Jamesa Bearda. Po obejrzeniu siebie Najlepsi mistrzowie kuchni Sezon 1 i zdiagnozowano cukrzycę, Smith przeszedł całkowitą przemianę i zrzucił 100 funtów. Smith obserwuje teraz, co je — sześć małych posiłków dziennie — i przebiegł wiele maratonów.

Brooke Williamson

Brooke Williamson

Urodzona i wychowana w Los Angeles w Kalifornii, Brooke Williamson wypracowała imponujący życiorys głównych ról i osiągnięć, w tym będąc najmłodszą kucharką, która kiedykolwiek gotowała w James Beard House, wygrywając Najlepszy szef kuchni Sezon 14 w Charleston, a ostatnio ukoronowanie pierwszego zwycięzcy Turniej Mistrzów na wiosnę 2020 r. Brooke zdobyła drugie miejsce Najlepszy szef kuchni sezon 10 w Seattle, a także startował w Pojedynki najlepszych szefów kuchni.

Brooke rozpoczęła swoją karierę jako asystentka nauczycielki w Epicurean Institute w Los Angeles, a następnie rozpoczęła swoją pierwszą posadę w kuchni jako asystentka cukiernicza w Fenix ​​w Argyle Hotel, pod okiem nagrodzonego gwiazdką Michelin szefa kuchni Kena Franka. Następnie doszła do sous chef w Michael's of Santa Monica u szefa kuchni Michaela McCarty'ego. Później występowała w renomowanej restauracji Daniel by Daniel Boulud w Nowym Jorku. Dwa lata później Williamson została mianowana na swoje pierwsze stanowisko szefa kuchni w znanej restauracji Boxer w Los Angeles. Następnie otworzyła restaurację Brentwood Zax jako szef kuchni, gdzie zaczęła rozwijać swoją charakterystyczną kuchnię inspirowaną Kalifornią i poznała swojego męża i partnera biznesowego, Nicka Robertsa.

W 2014 roku para zadebiutowała wyjątkowym konceptem „cztery w jednym”, Playa Provisions, obejmującym targowisko typu grab-and-go, King Beach – rzemieślniczą lodziarnię, Small Batch – restaurację serwującą owoce morza, Dockside i kameralny bar z whisky. Ziarno.

Brooke pracuje u boku Robertsa, tworząc nowe menu i prowadząc front i tył domu, zabiera talenty szefa kuchni na lokalne i krajowe imprezy kulinarne i festiwale, a także regularnie uczestniczy w działaniach filantropijnych z No Kid Hungry.

Chris "CJ" Jacobson

Chris "CJ" Jacobson

Urodzony w Orange County C.J. Jacobson dorastał stosunkowo obojętny na jedzenie, ale jego bogate doświadczenia życiowe w końcu zbiegły się w kierunku intensywnego oddania się gotowaniu. Jego rzemiosło można najlepiej opisać jako „wyrafinowane w stylu rustykalnym” i obraca się wokół głębokiego szacunku dla hipersezonowych, lokalnych składników, które wnosi do swojej kuchni w Girasol w Studio City w Kalifornii, nad którą koncepcyjnie współpracował z Jorge Pultera, byłym menedżerem w Bluszcz, Koi i Red O.

Jacobson zawsze był jednym z dobrych zawodów, nawet przed występem w Najlepszy szef kuchni. Uczęszczał na Pepperdine University w Malibu na stypendium do siatkówki, trafił do reprezentacji USA w piłce siatkowej i właśnie przegapił okazję do wzięcia udziału w Igrzyskach Olimpijskich 2000 w Sydney. Ale kariera zawodowa w siatkówce zaprowadziła go do Belgii, Izraela i Holandii, gdzie odkrył, że jedzenie może być ekscytujące i inspirujące. Wracając do Los Angeles po karierze w siatkówkę, Jacobson przez trzy dni zanurzył się w Mélisse, dwugwiazdkowej restauracji Michelin w Santa Monica, gdzie zdał sobie sprawę, że kuchnia będzie kolejną areną, na której będzie rywalizował. Zapisał się do College of Culinary Arts w Pasadenie, stowarzyszonego z Le Cordon Bleu, który ukończył w 2004 roku. Pierwszą zawodową pracą Jacobsona było gotowanie w Axe, cenionej restauracji z kalifornijskim menu opartym na składnikach. Następnie pracował w całym Los Angeles i jako prywatny kucharz dla VIP-ów, takich jak Arianna Huffington i rodzina Marciano z Guess.

Walka z rakiem nie spowolniła Jacobsona, ale podsyciła jego intensywność gotowania i miłości do życia. Po swoim pierwszym występie na Najlepszy szef kuchni w 2007 roku objął stanowisko szefa kuchni w The Yard, gastropubie w Wenecji. W następnym roku Jacobson wziął udział w słynnej trasie James Beard Celebrity Chef Tour. W 2012 roku wystąpił w znanej na całym świecie kopenhaskiej restauracji Noma.

Kiedy nie ma go w kuchni, Jacobson lubi muzykę, a ostatnio na nowo odkrył swoją pasję do gry w siatkówkę. Ale czas wolny jest ograniczony, ponieważ oddany 37-letni kucharz jest pochłaniany przez naukę i przygotowywanie potraw.

Dale Talde

Dale Talde

Szef kuchni Dale Talde rywalizował dwukrotnie Najlepszy szef kuchni w czwartym sezonie w Chicago, a ósmym sezonie All-Stars w Nowym Jorku. Wrócił też do kuchni, żeby dalej rywalizować Pojedynki najlepszych szefów kuchni. Pasja Dale'a do gotowania rozpoczęła się w młodym wieku w jego rodzinnym Chicago, gdzie wraz z matką nauczył się przygotowywać posiłki w kuchni. Dumny syn filipińskich imigrantów, dorastał zanurzony w dziedzictwie kulturowym swojej rodziny, jednocześnie ciesząc się życiem typowego amerykańskiego dziecka.

Dale stosuje to charakterystyczne azjatycko-amerykańskie doświadczenie do swojego menu i koncepcji hotelarskich. Jego związek z kulturą i sztuką jest silnym i subtelnym wątkiem we wszystkich jego kreacjach. We wrześniu 2015 roku Dale wydał swoją pierwszą książkę kucharską, Azjata Amerykanin, do entuzjastycznych recenzji. Poza kuchnią azjatycko-amerykańską otwierał i konsultował projekty związane z kuchnią kantońską, japońską, włoską, tradycyjnymi barami i grillami, dachami i klubami nocnymi. Jako budowniczy i wynalazca, kieruje procesem twórczym dla swojej firmy Food Crush Hospitality. W 2019 roku Dale otworzył Goosefeather w Tarrytown House Estate w Nowym Jorku, a w następnym roku został uznany za jedną z najlepszych nowych restauracji Esquire w Ameryce. Jednym z jego nadchodzących projektów jest otwarcie Talde Noodle and Dumpling w nowo wyremontowanej siedzibie Terminalu B na lotnisku LaGuardia.

Brał również udział w zawodach Posiekanych, Żelazny kucharz Ameryki, Walka na noże i był także głównym sędzią Walka na noże sezon 4, a także sędzia gościnny w obu Posiekanych oraz Pokonaj Bobby'ego Flay'a. Dzięki silnemu połączeniu z mediami Dale wykracza poza tworzenie tradycyjnych koncepcji i pisze scenariusze, opracowuje programy pokazowe i tworzy kreatywne treści na platformy mediów społecznościowych i nie tylko.

David Burke

David Burke

Zacierając granice między szefem kuchni, artystą, przedsiębiorcą i wynalazcą, David Burke jest jednym z wiodących pionierów współczesnej kuchni amerykańskiej. Jego fascynacja składnikami i sztuką jedzenia podsyciła trzydziestoletnią karierę naznaczoną kreatywnością, uznaniem krytyków oraz wprowadzaniem rewolucyjnych produktów i technik gotowania. Jego pasja do jedzenia i branży restauracyjnej nie wykazuje oznak spowolnienia.

Burke ukończył Instytut Kulinarny Ameryki, a wkrótce potem wyjechał do Francji, gdzie ukończył kilka etapów z wybitnymi szefami kuchni, takimi jak Pierre Troisgros, Georges Blanc i Gaston Lenôtre. Mistrzostwo Burke'a we francuskiej technice kulinarnej zostało potwierdzone, gdy w wieku 26 lat zdobył upragniony francuski tytuł Meilleurs Ouvriers de France Diplome d'Honneur za niezrównane umiejętności i kreatywność w swojej rodzimej kuchni. Burke wrócił do Stanów Zjednoczonych jako zastępca szefa kuchni dla Waldy'ego Maloufa w La Cremaillere, a następnie dla Charliego Palmera w The River Café, gdzie został szefem kuchni i zdobył trzy gwiazdki New York Times.

W 1992 roku Burke otworzył kawiarnię Park Avenue Café z Alanem Stillmanem, dyrektorem generalnym Smith & Wollensky, a następnie, w 1996 roku, został wiceprezesem ds. rozwoju kulinarnego w Smith & Wollensky Restaurant Group. Burke został uhonorowany Japońską Nagrodą Doskonałości Nippon, Nagrodą Doskonałości Roberta Mondavi oraz Nagrodą CIA August Escoffier Award. Nation's Restaurant News uznał Burke'a za jednego z 50 najlepszych kulinariów R&D i Czas w Nowym Jorku uhonorował go tytułem „Najlepszego dowcipnisia kulinarnego” w 2003 roku. W maju 2009 roku Burke został wprowadzony do grona Who's Who of Food & Beverage w Ameryce przez James Beard Foundation. W tym samym miesiącu zdobył również wyróżniającą nagrodę Menu Masters od Nation's Restaurant News, uznając go za jednego z najbardziej znanych innowatorów kulinarnych w kraju.

W lutym 2012 roku Burke został uhonorowany przez szkołę kulinarną Uniwersytetu Johnson & Wales nagrodą Distinguished Visiting Chef Award, przyznawaną najbardziej wpływowym i cenionym szefom kuchni na świecie. W listopadzie 2012 został wybrany Restauratorem Roku przez New Jersey Restaurant Association. W tym samym miesiącu został uhonorowany nagrodą Concierge Choice Award, uhonorowaną najlepszym w nowojorskiej gościnności, zdobywając nagrodę dla najlepszego szefa kuchni. W 2013 roku Burke został nominowany do nagrody „Best Chefs America”, nowego wzorca w amerykańskiej kuchni, w którym szefowie kuchni wymieniają najbardziej inspirujących i imponujących rówieśników w branży. W 2013 roku grupa David Burke została uznana przez magazyn Restaurant Hospitality za jedną z „Najfajniejszych firm wielokoncepcyjnych w kraju”. Artykuł podkreśla korporacje restauracyjne z godną pozazdroszczenia koncepcją biznesową, której inni nie mogą się doczekać, aby ją powtórzyć. Ponadto przytacza liczne wcielenia twórczej wizji szefa kuchni Burke'a, od Davida Burke Townhouse po David Burke Fishtail, od Burke in the Box po Primehouse Davida Burke'a.

Ogromne talenty szefa kuchni Burke'a zostały niedawno zaprezentowane w telewizji, w tym w drugim sezonie Najlepsi mistrzowie kuchni, miejsce gościnne na Codziennie z Rachel Ray show i jako mentor gorzelnika Breckenridge Bourbon Bryan Nolt w serialu telewizyjnym o małych firmach Bloomberga Mentor. W 2013 roku powrócił do piątego sezonu Najlepsi mistrzowie kuchni.

Widoczność Burke'a jako słynnego szefa kuchni doprowadziła również do stanowisk konsultantów w hotelach, liniach wycieczkowych i ekspertach od żywności. Ostatnio został zaproszony do Rady Kulinarnej Holland America Line wraz ze znanymi międzynarodowymi szefami kuchni Jonnie Boerem, Marcusem Samuelssonem, Jacquesem Torresem, Charliem Trotterem i Elizabeth Falkner. W tym charakterze Burke będzie konsultował inicjatywy kulinarne linii wycieczkowej, w tym program wzbogacania Culinary Arts Center, i zapewni autorskie przepisy, które będą prezentowane na wszystkich 15 statkach. W 2003 roku Burke połączył siły z Donatellą Arpaia, aby otworzyć davidburke & donatella (obecnie znany jako David Burke Townhouse, którego jest wyłącznym właścicielem). W 2005 roku pojawił się David Burke w Bloomingdale's, restauracji o dwóch koncepcjach, oferującej zarówno pełną obsługę Burke Bar Café z jednej strony, jak i Burke in the Box z drugiej strony.

W 2006 roku Burke otworzył Primehouse Davida Burke'a w The James Hotel Chicago. Jego kolekcja restauracji nadal rosła w tym samym roku, kiedy kupił karierę kulinarną za założycieli Markusa i Huberta Petera. Jego kolejne przedsięwzięcia to David Burke Prime w Foxwoods Resort Casino w Connecticut i David Burke Fishtail na Manhattanie, oba otwarte w 2008 roku. W lutym 2011 roku otworzył David Burke Kitchen w The James Hotel New York w SoHo, wnosząc swój charakterystyczny kapryśny styl do centrum Manhattanu.

W 2013 roku Burke poczynił wielkie postępy w rozbudowie swojego imperium restauracyjnego i zacieśnieniu współpracy z innymi renomowanymi firmami. Latem 2013 roku otworzył Burke's Bacon Bar w James Hotel Chicago, wysokiej klasy kanapkę i koncept „na wynos”, zawierający rzemieślników i najwyższej klasy bekony z całego kraju. BBB zawiera charakterystyczne dla Burke'a „Handwiches” – kanapki wielkości dłoni wypełnione kreatywnymi kombinacjami świeżych składników – a także sałatki i słodycze, wszystkie z boczkiem w jakiejś formie jako składnikiem. W 2014 roku Burke wprowadzi swój koncept SoHo, David Burke Kitchen, który zawiera nowoczesne podejście do kuchni wiejskiej, do kurortu narciarskiego Aspen w stanie Kolorado.

Podczas swojej pracy w The River Café Burke zaczął eksperymentować z ciekawymi składnikami i technikami gotowania. Jego pierwsze kulinarne innowacje, w tym Pastrami Salmon (obecnie dostępne w Acme Smoked Fist), oleje smakowe i tatar z tuńczyka, zrewolucjonizowały technikę gastronomiczną. Podczas 12-letniej pracy w Park Avenue Café Burke stworzył GourmetPops, gotowe do podania lizaki z sernikiem. Jego koncepcja Can o' Cake, w której ciasto jest mieszane, pieczone i spożywane z przenośnej puszki, jest stosowana w jego restauracjach. Ostatnio połączył siły z 12NtM, aby stworzyć dwa bezalkoholowe napoje musujące, dostępne w sklepach dla smakoszy, takich jak Whole Foods oraz w jego lokalizacjach w Nowym Jorku. Ponadto Burke aktywnie angażuje się w kulinologię, podejście do żywności, które łączy sztukę kulinarną i technologię żywności.W tym celu jest głównym doradcą kulinarnym linii produktów Skinny Eats wzmacniających smak.

W 2011 roku Burke otrzymał najwyższe wyróżnienie przyznane wynalazcom: patent Stanów Zjednoczonych. Została mu przyznana za wyjątkowy proces, w którym do suszenia steków używa różowej soli himalajskiej. Burke wykłada ściany swojego pokoju do suszenia na sucho cegłami alt, które nadają wołowinie subtelny smak i sprawiają, że jest niezwykle delikatna. Steki Burke'a mogą być sezonowane na sucho od 28 do 55, 75, a nawet do 100 dni przy użyciu tego procesu.

Pierwsza książka kucharska Burke'a, Gotowanie z Davidem Burke, a jego drugi, Nowa amerykańska klasyka Davida Burke'a wydany w kwietniu 2006 roku. Obecnie pracuje nad swoją trzecią książką, która ma się ukazać w 2015 roku.


Szef kuchni Hugh Acheson wyjaśnia prostotę południowej kuchni i # 8217s

Każdy, kto obserwował Hugh Achesona jako sędziego na Najlepszy szef kuchni może poświadczyć, że wielokrotnie nagradzany toczek to nie tylko kulinarna potęga, ale także urocza i dowcipna siła, z którą należy się liczyć. Urodzony w Kanadzie szef kuchni zaczął jako zmywacz w wieku 15 lat, zanim zaczął trenować w wielu znanych restauracjach, w tym w historycznej kawiarni Henry Burger w Quebecu, gdzie uczył się francuskiej kuchni, wina i etykiety od szefa kuchni Roba McDonalda.

Po pracy na stanowiskach zastępcy szefa kuchni i szefa kuchni w San Francisco, Acheson przeniósł się wraz z żoną Mary Koon do jej rodzinnego miasta Athens w stanie Georgia, gdzie w 2000 roku otworzył swoją pierwszą restaurację Five & Ten. otwarcie The National (i teraz zamkniętego Cinco y Diez) w Atenach, Empire State South w Atlancie i The Florence w Savannah. Pomiędzy zajmowaniem się wszystkimi tymi kuchniami, Acheson rywalizował w trzecim sezonie Najlepsi mistrzowie kuchni i służył jako sędzia w sezonach od 9 do 12 Najlepszy szef kuchni, jak również Pojedynki najlepszych szefów kuchni.

Jego pierwsza książka kucharska, Nowy zwrot na południu: smaki południa odkryte w Twojej kuchni, została wyróżniona nagrodą James Beard Foundation 2012 za najlepszą książkę kucharską w dziedzinie „American Cooking”. (Acheson był także współzwycięzcą Jamesa Bearda w kategorii „Najlepszy szef kuchni: Południowy wschód” w 2012 roku.) Druga praca Achesona, Pick a Pickle: 50 przepisów na pikle, smakołyki i sfermentowane przekąski, wyszedł wiosną ubiegłego roku.

Szef kuchni Acheson’s przyjmuje klasyczną kanapkę z serem Pimento, Zdjęcie dzięki uprzejmości Rinne Allen

Po poprowadzeniu pokazu gotowania z fasolą fava na Austin Food & Wine Festival 2015, ojciec sześciorga dzieci (dwoje dzieci i cztery restauracje) rozmawiał z nami o swoich najnowszych projektach — odnowieniu programu nauczania ekonomii domowej w jego lokalnym okręgu szkolnym, trzecia książka kucharska, Szeroki widelec: przepisy na szeroki świat warzyw i owoców, i rozpowszechnianie informacji, że kuchnia południa idzie znacznie dalej niż smażony kurczak i ciastka.

Zacząłeś pracować w kuchni w bardzo młodym wieku. Czy Twoja miłość do jedzenia zaczęła się w domu?
Tak, kiedy miałam 15 lat zaczęłam pracować po szkole w różnych restauracjach. Nie zawsze są świetne restauracje, ale wszędzie się czegoś uczysz. To była tylko praca, ale rozwinęła się w to, co naprawdę kocham. Nie wychowywałem się w dużym domu gastronomicznym. W jedzeniu były małe napady i strugi dobroci, ale byłem wychowywany przez samotnego ojca, więc zjedliśmy dużo żółtej fasoli w puszkach i paluszków rybnych. I mam trzy starsze siostry. Daliśmy radę, ale nie powiedziałbym, że ucztowaliśmy na prawdziwych przysmakach życia.

Czy dorastanie w Kanadzie miało duży wpływ na twoją żywność?
Zdecydowanie tak. Myślę, że najważniejszą rzeczą, która wciąż jest bardzo widoczna w Kanadzie, skąd pochodzę w Ottawie i Montrealu, jest to, że pory roku naprawdę mają znaczenie. Myślę, że sezonowość odcisnęła się na moim jedzeniu i stylu jedzenia, który robię bardzo wcześnie. A to jest bardzo ważne w świecie składników — upewnij się, że rozumiesz, co przynoszą pory roku. Cały czas na tym świecie jest dostatek, ale myślę, że naprawdę mamy związek z jedzeniem, gdy wybieramy pomidora w jego najdojrzalszy moment w sierpniu i z niecierpliwością czekamy na lokalne jabłko w październiku.

Czy często wracasz do Kanady, aby je odwiedzić?
Ja robię. Mój tata nadal tam mieszka, więc idę tam i odwiedzam. Na północ od Toronto mamy domek rodzinny, w którym każdego lata spędzamy trochę czasu. I staram się zdobyć Montreal przynajmniej raz w roku, a także Toronto i Quebec City. Spędzam trochę czasu na zachodzie w Vancouver i Calgary. Tam jest świetnie. Mieszkam tu od dawna, ale nadal mam dużo miłości do Kanady.

Czy są jakieś kanadyjskie tradycje kulinarne, które chciałbyś przyjąć w Stanach?
Quebec ma niesamowitą tradycję wspaniałych serów. Myślę, że Stany stają się o wiele lepsze dzięki rzemieślniczemu serowi i wspierają mniejszych rolników i mleczarnie, które robią wspaniałe rzeczy. Ale w Quebecu mają dużo świetnego niepasteryzowanego sera, którego nie można kupić nigdzie indziej w Ameryce Północnej z powodu restrykcyjnych przepisów zdrowotnych.

Florencja, Zdjęcie dzięki uprzejmości Emily B. Hall

Jak byś powiedział, że widziałeś, jak przez lata zmieniała się kultura południowego jedzenia?
Wiesz, przybyłem tu 20 lat temu i niewiele wiedziałem o południowym jedzeniu. Ale piękno południowego jedzenia polega na tym, że ma w sobie niesamowitą głębię. Jest udokumentowany i historyczny i ma w sobie historię. Nie zawsze jest to piękna historia — to dużo trudnej historii. Wiele z tego, co nazywamy południowym jedzeniem, przywieziono tu na plecach niewolników. Ale nauczyłem się naprawdę szanować rytm środowiska agrarnego, w którym żyjemy, i południową wartość historyczną, na której opiera się nasze jedzenie. Ale dobrze rozumiem również, że południowa żywność jest nadal badana i wciąż jest definiowana. Ale myślę, że najprawdziwszą ideą jest oddanie szacunku dla historii jedzenia, ale upewnienie się, że zawsze inwestujesz w swoją lokalną sferę.

Jak osobiście określiłbyś kuchnię południową?
To duży. Jest tak regionalny i myślę, że zaczynamy dostrzegać, że regionalizm jest naprawdę zdefiniowany bardziej konkretnie. To jedzenie akadyjskie, kajunskie i kreolskie jest bardzo różne w obrębie własnego obszaru geograficznego. A nizinna Georgia różni się od nizinnej Południowej Karoliny i wyżynnej Georgii, graniczącej z niskimi Appalachami, w których mieszkam, będzie tam definiowana przez różne potrawy. Tak więc południowe jedzenie jest dla mnie tak naprawdę reakcją na to, co jest w terenie i zawsze była kuchnią opartą na przetrwaniu, sprytnie i prostocie. Ale gotowanie prostego jedzenia to bardzo, bardzo trudna rzecz. Tak więc tworzenie pięknych zielonych kapustnych nie jest najłatwiejszym zadaniem, ale jest stosunkowo proste w swojej inspiracji. Jakie południowe jedzenie? nie jest to wiadro smażonego kurczaka i wiadro herbatników. To tylko wygodna żywność w całym kraju. Może jest nieco zainspirowany kilkoma rzeczami z południowego jedzenia, ale nie to ludzie jedli 150 lat temu. A jeśli tak, to było zbilansowane dużą ilością zieleniny, pokrojonymi pomidorami, sukatą i purloo [gęsty gulasz] i wszystkimi innymi rzeczami, które uczynią go racjonalnym posiłkiem – nie tylko na bazie białka i mąki.

W ciągu ostatnich kilku lat reszta świata bardziej niż kiedykolwiek skłaniała się ku kuchni południowej. Czemu byś to przypisał?
Myślę, że we wszystkim, co się teraz dzieje, jest trzecia szyna. To naprawdę ekscytujący czas. Przeszliśmy przez naprawdę długi okres w jedzeniu, w którym kultywowano kuchnię francuską, włoską i japońską, ale teraz zdajemy sobie sprawę, że na naszym własnym podwórku jest naprawdę bogata historia kulinarna do odkrycia, która może wytrzymać o własnych zaletach. I możemy produkować produkty, które mogą konkurować z czymkolwiek na świecie. I myślę, że przeszliśmy przez trudności związane z jedzeniem fusion, puree z wasabi i podobnymi rzeczami, a teraz bardzo cieszy nas odkrywanie naszej własnej kuchni i tego, czym naprawdę jest amerykańskie jedzenie.

Narodowy, Zdjęcie dzięki uprzejmości Rinne Allen

Jakie są Twoje prognozy trendów żywieniowych na ten rok?
Myślę, że widzimy, że warzywa odgrywają bardziej centralną rolę. Myślę, że odchodzimy od czystej idei wegetariańskiego posiłku i przechodzimy na posiłek zorientowany na warzywa. Oznacza to, że na środku talerza znajdują się stałe warzywa, ale nadal może tam być mięso. Myślę, że to naprawdę przyszłościowy pomysł. Myślę, że zmusza nas to do jedzenia więcej sezonowo i zachęca nas do zachęcania do dobrych praktyk rolniczych i zachęca nas do jedzenia trochę mniej mięsa. I zdecydowanie nie jestem przeciwny mięsu. Uwielbiam dobry stek i kurczaka i tym podobne rzeczy, ale myślę, że nasi lekarze podziękują nam za zjedzenie trochę mniej niż kiedyś, jeśli chodzi o porcje, i myślę, że system hodowli jest o wiele bardziej zrównoważony. w dłuższej perspektywie, jeśli będziemy mogli zacząć nieco mniej polegać na białku mięsnym w naszej diecie.

Co dalej na horyzoncie dla Ciebie?
W maju ukaże się książka o nazwie Szeroki widelec (12 maja) i to jest spojrzenie na żywność zorientowaną na warzywa i jak wykorzystać wszystko w pudełku CSA [rolnictwo sortowane przez społeczność]. Dużo jest przyglądania się, jak wykorzystać wszystkie łodygi rzepy i różne sposoby gotowania z rzeczami takimi jak kalarepa, które ludzie dostają do swojego pudełka, a potem zapominają, że tam są i psują się w szufladzie na produkty. To tylko zachęcający sposób, aby spojrzeć na wszystko, co kiedykolwiek znajdzie się w twoim pudełku po produktach lub na targu, i spróbować zachęcić ludzi do gotowania z tym wszystkim. Tak więc pięknie zwęglone i pokryte pęcherzami szparagi z jajkiem w koszulce, romesco i kaszą mieloną na kamieniu — to jest posiłek. To coś więcej niż zwykły talerz szparagów. Można go łatwo przekształcić w ten piękny, pełny obiad.

A potem pracuję nad przebudową programu nauczania „ekologicznego domu” i zastanawiam się, jakich umiejętności życiowych dzieci naprawdę potrzebują i których mogą się nauczyć w wieku 10, 11 i 12. mają po 20 lat, niezależnie od tego, czy oznacza to perfekcyjne ugotowanie jajka w koszulce, zrobienie od podstaw sosu do sałatek, czy uczenie się obrębiania spodni. Tylko proste umiejętności życiowe. Naprawdę korzysta z obecnego programu nauczania ekonomii domu, ale czyni go dla nowego pokolenia. Bo myślę, że wiele z tych umiejętności dzieci zapomina. Tak jak zapominam o algebrze, tak zapominają czego nauczyli się w domu ec. Chcę tylko dać im kilka umiejętności życiowych, które stworzą pokolenie, które naprawdę wie, jak robić pewne rzeczy.

Czy jest to program, który masz nadzieję wprowadzić w całym kraju?
W pięknym, dużym obrazie, tak. W tej chwili mamy nadzieję, że wdrożymy go w okręgu szkolnym Athens-Clarke County School District. Mamy tu niesamowity okręg szkolny. Są bardzo wybiegający w przyszłość, a my po prostu staramy się najpierw wkroczyć do naszej społeczności, a następnie rozgałęziać się stamtąd. Kiedy miałam 20 lat i walczyłam z niewielkim budżetem na uniwersytecie, gotowałam dla wielu ludzi, bo wiedziałam jak. I chcę się upewnić, że prawie każdy w społeczeństwie może odkryć, że czyste i naprawdę dobre jedzenie jest dobre dla Ty i od zera jest naprawdę ekonomicznie osiągalny. A gotowanie nie jest takie trudne, a spędzanie czasu w kuchni z przyjaciółmi i rodziną to w rzeczywistości jedne z najlepszych chwil, jakie kiedykolwiek przeżyjesz.


Obejrzyj wideo: Jak oczyścić żeberka bez noża? Ten sposób Was zaskoczy! Zamiana szefów kuchni (Może 2022).


Uwagi:

  1. Ardagh

    Dołączam się. Tak się dzieje. Możemy komunikować się na ten temat.

  2. Nezuru

    Nie wiem, nie wiem

  3. Zebulon

    Całkiem dobrze! Podoba mi się twój pomysł. Proponuję naprawić temat.



Napisać wiadomość